ေပးပို႔သူ - ကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ သတင္းေထာက္
ေပးပို႔သူ - ကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ သတင္းေထာက္
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
4:48 PM
1 comments
Labels: သတင္း
ေပးပို႔သူ-မဆုမြန္
အလုပ္သမား အခြင့္အေရး လႈပ္ရွားသူ ကိုသန္႔စင္ဦးနဲ႔ လူငယ္သံုးဦးဟာ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အလုပ္သမား အဖြဲ႕ခ်ဴပ္ရဲ႕ အလုပ္သမား ရပိုင္ခြင့္ဆိုင္ရာ ဥပေဒေတြ၊ အခြင့္အေရးေတြ ေရးသားထားတဲ့ စာရြက္ စာတမ္းေတြကို ႏို၀င္ဘာလ ၁၃ရက္ေန႔ ေန႔လည္ ၁၁နာရီက သီရီမဂၤလာေစ်း အတြင္းမွာ ျဖန္႔ေ၀ေနတုန္း ရဲအဖြဲ႕ရဲ႕ ဖမ္းဆီးျခင္းကို ခံခဲ့ရတာ ျဖစ္တယ္လို႔ သိရပါတယ္၊၊



Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
3:54 PM
1 comments
Labels: သတင္း
ျမန္မာႏုိင္ငံ တ၀န္းလုံး ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ လမ္းေလွ်ာက္ ေမတၱာသုတ္႐ြတ္ဖတ္ သရဇၥ်ာယ္ လာၾကေသာ ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူ၊ ျပည္သားမ်ားစြာကုိ ဖမ္းဆီးညႇင္းပန္း ႏွိပ္စက္ျခင္း၊ မ်က္ရည္ယုိဗုံး ခြဲ၍ လူစုခြဲျခင္း၊ ေသနတ္ျဖင့္ ပစ္သတ္ျခင္း၊ အရွင္လတ္လတ္ ႐ိုက္ႏွက္ မီးရႈိ႕ျခင္း၊ ေထာင္သြင္း အက်ဥ္းခ်ျခင္း၊ ကေဘာ္ခ်ိဳင့္၀ွမ္း ဘ၀သစ္ စခန္းသုိ႔ ပုိ႔ေဆာင္ျခင္း၊ ေဆး၀ါး အစားအေသာက္ မျပည့္စုံ ရာသီဥတု ျပင္းထန္သျဖင့္ ငွက္ဖ်ားမိ၍ ေသေၾက ပ်က္စီးျခင္း၊ ၾကက္၊ ၀က္၊ ေခြး၊ ႏြား စသည္သတ္သကဲ့သုိ႔ ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူမ်ားကုိ အႏုအၾကမ္း နည္းမ်ိဳးစုံျဖင့္ “လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ ထားျခင္း” ကင္းမဲ့စြာ ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း ရက္ရက္စက္စက္ သတ္ျဖတ္ ေခ်မႈန္းျခင္း၊ ဇာတ္တူသား စားျခင္း စသည္ျဖင့္ ေလာက၀တ္၊ ဓမၼ၀တ္ ခြၽတ္ယြင္းစြာ “အတိတ္၊ ပစၥဳပၸန္၊ အနာဂတ္” ဟူေသာ အရာမရွိ၊ နီးေသာ အေၾကာင္း၊ ေ၀းေသာ အေၾကာင္း၊ အက်ိဳးရွိ၊ အက်ိဳးမဲ့၊ အျပစ္ရွိ၊ အျပစ္မဲ့၊ ေကာင္းေသာ အလုပ္၊ မေကာင္းေသာ အလုပ္ဟူေသာ စဥ္းစားဆင္ျခင္ ေတြးေတာမႈ အသိဥာဏ္ ကင္းမဲ့ေသာ နလပိန္းတံုး လူဆုိးလူမုိက္၊ လူရမ္းကား အုပ္စု၊ ဘာသာမဲ့ လူတန္းစား၊ ယုံၾကည္မႈဗလာ နအဖစစ္ဘီလူးတုိ႔အား အမ်ိဳးဘာသာ၊ သာသနာတရပ္လုံး ပ်က္သုဥ္း၊ ဆိတ္သုဥ္း ပ်က္စီးေအာင္ အသိဥာဏ္ တထြာေလာက္ကယ္ႏွင့္ အၾကံျပဳ အားေပး တုိက္တြန္း ခ်ီးေျမႇာက္ခဲ့ေသာ ပုဂၢိဳလ္မွာ ပဲခူးၿမိဳ႕၊ ၾကခတ္၀ုိင္းေက်ာင္းတုိက္ ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိပါလ ျဖစ္ပါသည္။ တနည္းဆုိရေသာ္ အျပစ္မဲ့ ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူ ျပည္သားမ်ားကုိ သတ္ျဖတ္ရန္ အၾကံျပဳခဲ့ေသာ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ပါသည္။
ထုိပုဂၢိဳလ္၏ ဘ၀ပုံရိပ္အေၾကာင္း တစိတ္တပုိင္း
နအဖ အလုိေတာ္ရိ၊ စြမ္းအားရွင္ ျဖစ္လာမည့္ ဦးေဇာတိပါလကုိ ပဲခူးတုိင္း၊ က၀ၿမိဳ႕နယ္၊ နိဗၺာန္႐ြာတြင္ အဘ ဦးဘုိးသုံ၊ အမိ ေဒၚအုန္းပြင့္ တုိ႔မွ ၁၂၈၃-ခုႏွစ္၊ နယုန္လဆန္း (၂)ရက္၊ အဂၤါေန႔ နံနက္ (၈)နာရီ အခ်ိန္တြင္ ျမန္မာျပည္ ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူျပည္သား ကံဆုိးမုိးေမွာင္ ၾကေရာက္ရန္အတြက္ ကမၻာေလာကႀကီးသုိ႔ ေမြးဖြား ေရာက္ရွိလာသည္။
ထုိပုဂၢိဳလ္၏ ေမြးခ်င္းမ်ားမွာ-မခင္ၫြန္႕၊ ေမာင္ပု၊ ေမာင္ေအာင္သိန္း၊ ေမာင္ဟန္၊ ေမာင္ၾကာခုိင္၊ ေမာင္ေအးေမာင္၊ မခင္ျမင့္၊ ေမာင္ေရႊ၊ ေမာင္ေက်ာ္တင္တုိ႔ ျဖစ္ပါသည္။ ေမြးခ်င္း ညီအစ္ကုိ ေမာင္ႏွမ (၉)ေယာက္ အနက္ (၅)ေယာက္ေျမာက္ ျဖစ္ပါသည္။ ငယ္မည္မွာ ေမာင္ၾကာခိုင္ ျဖစ္ပါသည္။ ထုိပုဂၢိဳလ္ ေမြးဖြားစဥ္အခါက မိဘႏွစ္ပါးမွာ သားငယ္၏ မ်က္ႏွာကုိ တေစ့ေစ့ ၾကည့္ရႈ၍ ရႈမ၀ႏုိင္ ျဖစ္ခဲ့ရ၏။ သားႏွင့္ ပတ္သက္၍လည္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မ်ားစြာထားခဲ့၏။ ထုိေၾကာင့္ သာသနာ့ေဘာင္သုိ႔ သြတ္သြင္း ခ်ီးေျမာက္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ယခုအခါ ထုိသူသည္ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ နအဖ အလုိေတာ္ရိ ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူလူထုကုိ သတ္ရန္ ေစခုိင္းေသာ ပုဂၢိဳလ္တဦး ျဖစ္လာခဲ့ေခ်၏။ ငယ္စဥ္က မိဘႏွစ္ပါးက ေပ်ာ္ရႊင္မဆုံး တျပဳံးျပဳံး ၾကည့္ရႈခဲ့ရေသာ မ်က္ႏွာသည္ ယခုေတာ့ ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူလူထုတုိ႔၏ အက်ည္းတန္ဆုံး၊ အရက္စက္ဆုံး၊ အ႐ုပ္အဆုိးဆုံး၊ ျမင္ရၾကားရသူတုိင္း ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ သရဲတေစၧကဲ့သုိ႔ ျဖစ္လာပါေတာ့သည္။ မိဘႏွစ္ပါး၏ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္သည္ကား တက္တက္စင္ လြဲခဲ့ပါေတာ့သည္။
အထက္ပါ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ အရာသည္ ၾကခတ္၀ုိင္းေက်ာင္း ဆရာေတာ္၏ အတၳဳပၸတၱိႏွင့္ သူ၏ ဘ၀ပုံရိပ္ တစိတ္တပုိင္း ျဖစ္ပါသည္။
(မွတ္ခ်က္ = ဤကဲ့သုိ႔ ေဖာ္ျပျခင္းသည္ သံဃာအခ်င္းခ်င္း ေသြးခြဲျခင္း မဟုတ္၊ အဟုတ္ကုိ အဟုတ္အတုိင္း၊ အမွန္ကုိ အမွန္အတုိင္း သိေစလုိ၍ ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔၏ ရည္ရြယ္ခ်က္သည္ကား ဒီမုိကေရစီ ရရွိေရးႏွင့္ နအဖစစ္ေခြးမ်ား ျပဳတ္က်ေရးသာ ျဖစ္ပါသည္။ နအဖစစ္ေခြးမ်ား၏ စိတ္သည္ ပုတ္သင္ညိဳကဲ့သုိ႔ အေရာင္အမ်ိဳးမ်ိဳး ေျပာင္းလြဲတတ္ပါ၏။ ယခုတမ်ိဳး၊ ေနာင္တမ်ိဳး လုပ္တတ္၏။ သံဃာအခ်င္းခ်င္း၊ ျပည္သူအခ်င္းခ်င္း ရန္တုိက္ေပးႏုိင္၏။ သူတုိ႔အလုိ မလုိက္လွ်င္ ျမတ္သည္ မျမတ္သည္၊ ပညာတတ္သည္ မတတ္သည္၊ ဂုဏ္သိကၡာ ရွိသည္ မရွိသည္ကုိ မၾကည့္၊ အခ်ိန္မေ႐ြး မည္သူ႔ကုိမဆုိ ဒုကၡေပးႏုိင္၏။)
(ပညာရွိ လူမုိက္၊ စ႐ုိက္က်င့္ဆုိး၊ ထုိလူမ်ိဳးကား၊ ျပစ္က်ိဳး မသိ၊ ျပဳမိျပဳရာ၊ ျပဳတတ္စြာ၏။ မဃေဒ၀လကၤာ)
(သီရိလကၤာေရာက္ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား ဘေလာ့ဂ္မွ ယူပါသည္)
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
2:47 PM
0
comments
Labels: ေဆာင္းပါး
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
1:02 PM
1 comments
Labels: ကဗ်ာ
သန္းျမင့္ေအာင္


Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
11:02 AM
0
comments
Labels: အက္ေဆး/၀တၳဳတို
Hello!!! Dr.Lun Swe,
I am sorry that i cannot give enough strategies for Burma to overcome these juntas. but i know that we, burmese really need a good leader and i don't think that we should rely on internal people (people in Burma) to strike back immediately. It seems like everything has come back to normal which people don't like. I think this also goes well with you too. I am sure. We want some commotions within the country. What we can do from outside is that we must motivate people in Burma to make continous demonstrations to always remind people how cruel our government is and this time, the leader should not be the one in Burma, rather it should be from outside. We now know that whatever people do, juntas will kill all those who dare to confront them. By confronting them, we are just going into the gellows by ourselves. But where are we getting those weapons that we all are talking about? i don't know since i am not from politics. Those from politics will know but not me. So the best leader should be a person who understand the politics well enough to attack those juntas and gather Burmese from all over the world. I am sure that financial support will always be there for those who are going to attack the government.
Sandar Win
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
9:22 AM
0
comments
Labels: ေပးစာ
တုတ္ႀကီး (ေခတၱ တာ၀တိ ံသာ)
ႏိုင္ငံတကာ သတင္းဌာနမ်ားမွ ေဖာ္ျပေနသည့္ ျမန္မာစစ္အာဏာရွင္၏ ေန႔စဥ္လုပ္ရပ္မ်ား၊ အာဆီယံအဖြဲ႕ ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီးမ်ား ေတြ႕ဆံုပြဲမွ ျမန္မာကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီး၏ ေျပာၾကားခ်က္မ်ားႏွင့္ အာဆီယံ အဖြဲ႕ႀကီးမွ ျမန္မာစစ္အာဏာရွင္ ေတာင္းဆိုေသာ နားလည္မႈအား ရရွိၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း၊ ပိတ္ဆို႔မႈ လုပ္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း မ်ားအား ဖတ္လိုက္ရသည္။
ကုလသမဂၢမွ ဆရာသမား တဆူကလည္း ျမန္မာျပည္တြင္ စစ္အစိုးရ အစီအစဥ္ျဖင့္ အကန္႔အသတ္မ်ားၾကားမွ ေထာင္မ်ား၊ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ားသို႔ သြားေနဆဲ။ အားလံုး သိထားဖို႔က န.အ.ဖ သည္ drama queens မ်ားျဖစ္သည္။ စင္ေပၚျပကြက္မ်ားျဖင့္ ကမၻာႏွင့္ ျပည္သူကို မ်က္စိလွည့္ရန္ ႀကိဳးစား လုပ္ေဆာင္ေနသည္။ ကမၻာကို မ်က္စိလွည့္သည္မွာ သိပ္ျပႆနာ မဟုတ္။ လူထုႀကီးကို မ်က္စိ လွည့္သည္မွာလည္း သိပ္ကိစၥမရွိ။ အဘယ္ေၾကာင့္မူ ..လူထုႀကီး တရပ္လံုးက သိၿပီးသား န.အ.ဖ အေၾကာင္း။ တကယ့္ ျပႆနာက စစ္တပ္ေအာက္ေျခထု။ ဗိုလ္မွဴးႀကီးမ်ား အဆင့္မွစ မေန႔ကမွ သင္တန္းၿပီးေသာ လူမမယ္ ေခါင္းတံုးဆံေတာက္ နို႔နံ႔မစင္ေသာ စစ္သားေလးမ်ားအထိက သူတို ့အတြက္ ျပႆနာ ျဖစ္လာလိမ့္မည္။
အဖမ္းအဆီးမ်ား မရပ္။ မတရား ျပစ္ဒဏ္ေပး စီရင္မွဳမ်ားက မျပတ္သကဲ့သို႔ န.အ.ဖ ဘက္မွ လူထုအား နွိမ္နင္း ၿဖိဳခြဲေရး လုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ ပိုမိုအရွိန္ျမႇင့္ လုပ္ေဆာင္ေနကာ တဘက္မွလည္း ႏိုင္ငံေရး စကားေျပာမည္ အမိ်ဳးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ေဆြးေႏြးမွဳမ်ား လုပ္မည္ဟု အသံေကာင္း ဟစ္ေနျငား ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ဆန္႔က်င္ေၾကာင္း စာတန္းမ်ားအား ကိုယ္က်ိဳးမစြန္႔ႏိုင္ေသာ အပစ္အခတ္ရပ္ဆဲ အဖြဲ႕မ်ားအား ဖိအားေပး လက္မွတ္ ထိုးခိုင္းကာ ေဖာ္ျပေန၏။
န.အ.ဖ သည္ မည္သည့္ အေျခခံဥပေဒကိုမွ လက္ခံက်င့္သံုး လိုက္နာေသာ အစိုးရတစ္ရပ္ မဟုတ္။ Constitutional law, civil law, criminal law, military law, common law ဘာဥပေဒကိုမွ လိုက္နာေသာ အဖြဲ႕အစည္းတရပ္ မဟုတ္… ဥပေဒမေျပာနွင့္ လူမႈက်င့္၀တ္ပင္ ေဒ၀ါလီ ခံထားရသည့္သူမ်ား ျဖစ္သည္။
ညာလံုး ဖ်န္းလံုး လွိမ့္လံုးမ်ားျဖင့္ လူထုအား ဓားမိုး လိမ္ညာ ယုတ္ကန္းတတ္သည့္ လုပ္နည္းမွလြဲ၍ မည္သည့္ ဥပေဒကိုမွ မလိုက္နာေသာ သူမ်ားက ဒီီမိုကေရစီစနစ္တခုကို ဦးေဆာင္ ခ်ီတက္မည္ ဆိုသည္ကို ခပ္တည္တည္ အသံေကာင္း ဟစ္ျခင္းမွာ ‘အေျပာက ေရႊမန္း၊ ကေတာ့ ခ်ိဳမိုင္မိုင္’ ဆုိသည့္ စကားအား အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေနျခင္းျဖစ္ၿပီး ဓားျပ႐ုပ္ျဖင့္ အေျခာက္လုပ္ရပ္ကို ေသနတ္ႀကီးခါးထိုး တင္ပါးႀကီး လိမ္ေကာက္ လိမ္ေကာက္ လမ္းေလွ်ာက္ကာ ကင္မရာႀကီးမ်ားေရွ႕တြင္ အာတတ္ၾကသည့္ သူတို႔ ဓမၼတာအတိုင္း လုပ္႐ိုးလုပ္စဥ္တခုကို လုပ္ေနျခင္းသာ ျဖစ္သည္ထက္ ပိုမိုေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ထားစရာ အေၾကာင္းမရွိ။
တကယ္တမ္းတြင္ န.အ.ဖ သည္ အားလံုး သိၾကသည့္အတိုင္း ျပည္သူက အသာတၾကည္ လိုက္လိုက္ေလ်ာေလ်ာ ၾကည္ျဖဴစြာ တင္ေျမႇာက္ထားေသာ အစိုးရတရပ္ မဟုတ္ ။ တကယ္တမ္း ျပည္သူ တင္ေျမႇာက္ထားေသာ ျပည္သူ႔ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကိုသာ ေထာင္ခ်ဖမ္းဆီး လုပ္ၾကံ ေတာထုတ္ၿပီး ျပည္သူနွင့္ တိုင္းျပည္အက်ိဳးကို စစ္မွန္စြာ လိုလားေသာ လူပုဂၢိဳလ္မ်ားျဖင့္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားအားလည္း အလားတူ ယုတ္မာပက္စက္လ်က္ ျပည္သူကို စစ္ဖိနပ္ေအာက္တြင္ ျပားျပား၀ပ္ လည္မ်ိဳနင္းထားေသာ လက္နက္ကိုင္ထားသည့္ အေတြးအေခၚ ပ်က္ေနေသာ အင္အားစုၾကီးကို ဘိုက်ခိုင္းေစ အသံုးခ်ေနေသာ သက္ၾကားအို ျမက္နုႀကိဳက္ တစုသာ ျဖစ္သည္။
န.အ.ဖ အထက္ပိုင္း ျမက္နုႀကိဳက္ အုပ္စု၏ တပ္မေတာ္တြင္း သမိုင္းကို ျပန္ၾကည့္မည္ဆိုလွ်င္လည္း ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔မႈ တပ္မွဴးေကာင္း ပီသမွဳဆိုသည္မွာ ခ်စ္တီးမယားငယ္ ေပါက္ေဖာ္ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ ဂ်ပန္အလိုေတာ္ရိ ေနာက္မိန္းမ ဇာေဘာ္လီမွ တြယ္ခ်ိတ္ေလာက္ေတာင္ ခုိင္မာ ထင္ရွားမႈ မရွိခဲ့ၾက။ ေခတ္အဆက္ဆက္မွသည္ ဘိုေန၀င္းေခတ္ မ.ဆ.လ ပါတီနွင့္ အလြမ္းသင့္လွ်င္ ပါတီေကာင္စီ၀င္ တပ္မေတာ္အရာရွိ ျဖစ္လွ်င္၊ တပ္မွဴးအဆင့္ဆင့္ ခိုင္းသမွ် ဆီပုလင္း ခါးခ်ိတ္ကာ မၿငီးျငဴစတမ္း ငယ္ကြၽန္တေကာင္ကဲ့သို႔ အရွက္မဲ့ မာနမဲ့ သိကၡာမဲ့ လုပ္တတ္လွ်င္ သီရိပ်ံခ်ီမွစ၍ လဒျဖဳတ္ခ်ထိ ရတတ္သည့္ ဘြဲ႕နာမမ်ား နာမည္ေရွ႕တြင္ တပ္ကာ စပ္ျဖဲျဖဲ တလွည့္ ေမာက္ေမာက္မာမာ တခါျဖင့္ ေအာက္ေျခထုအား ဆက္ဆံတတ္ေသာ သူမ်ား …။
တပ္မွဴးအားလံုးကို ေခၚကာ ကက္ဘိနက္တြင္(ၿပီးလွ်င္ တေယာက္အိပ္ ေသတၱာေလးမ်ားထဲတြင္ ျဖစ္မည္) မေအနွမ ေသေနေသာ အဖြားကိုပါ ေဖာ္ၿပီး ပါးစပ္ျဖင့္ အရသာခံ ကာမဒါန ျပဳတတ္သည့္ လူယုတ္မ်ား.. ကုိယ္က်င့္သိကၡာ တပဲသားမွ မရွိ။ တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ မင္းလုပ္ခ်င္လိုက္တာကလည္း သူ႔အျပင္ ေတာ္သလင္းလ တလလံုး ေလွာင္အိမ္ထဲ အထည့္ခံရသည့္ ေခြးမ လမ္းသလားခ်င္သည့္ တအီအီ လွ်ာတဲြေလာင္း ျဖစ္မႈကပင္ မမီသည့္သူက အိပ္ယာထေတာ့ မနက္ဆယ္နာရီ … မယားပါ သားမ်ား သမီးမ်ား၏ တရား၀င္ တရားမ၀င္ မ၀င့္တ၀င္ တိုးလိုးတစ္လစ္ အပ္ခ်မတ္ခ် ခိုးလိုးခုလု ျဗဳတ္စျဗင္းေတာင္း လင္ႀကီးလင္ငယ္ လင္လတ္လင္ေထြးတို ့အားလံုး ခ်မ္းသာေရးေလာက္သာ ျမင္လိုသည့္ သူမ်ားက စစ္မွန္ၿငိမ္းခ်မ္း ေသြးစည္းေသာ ဒီမိုကေရစီနိုင္ငံေတာ္ ျဖစ္ေျမာက္တိုးပြား ခ်မ္းသာဂုဏ္ျမင့္ေရးအတြက္ တမိ်ဳးသားလံုးအား ဦးေဆာင္မည္ ဆိုသည္မွာကေတာ့ သံုးလံုးထီ နံပတ္တြက္တာကမွ အခ်ီႀကီး လြဲနိုင္ပါသည္။ တြက္စရာမလိုပဲ သိၿပီးသားျဖစ္ေသာ အေျဖ။ ဒီေတာ့ က်ေနာ္တို ့ဟုတ္ေလနိုးနဲ႔ ေတြေ၀ေနၾကမလား ….။
ျပည္သူ႔အက်ိဳး လိုလားေသာ မည္သူမဆို မည္သည့္ အဖြဲ႕အစည္းမဆို စည္း႐ံုးေသြးစည္းေရး အျမင္ရွိရွိ တိုက္ပြဲပံုသ႑ာန္ ေပါင္းစံုျဖင့္ န.အ.ဖ စစ္အာဏာရွင္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေရးအတြက္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ကာ ျပည္သူတြင္းမွ တိုးတက္ေသာ အေတြးအေခၚ ရွိသည့္ဘက္အား အျပည့္အ၀ ကူညီပံ့ပိုးကာ ေရသာခို သံေယာင္လိုက္ န.အ.ဖအႀကိဳက္ စာတမ္းထုတ္ ဆရာႀကီး လုပ္ေနေသာ သူမ်ားအားလည္း ျပတ္သားစြာ ၾကံ႕ဖြတ္အလံေအာက္မွ ခြပ္ေဒါင္း မဟုတ္သည့္ ေခြးေသေကာင္ပုတ္ လုေသာ လဒငတ္မ်ားဟု နားလည္ စည္းျဖတ္ဖို႔လိုပါသည္။
ျပည္တြင္းနိုင္ငံေရး ေလထုတြင္ န.အ.ဖ အျမင္မွန္ ရလာသည္။ ၄င္းတို ့တကယ္ပင္ ျပည္သူအတြက္ လုပ္ေတာ့မည္ ဆိုေသာ အျမင္မ်ား ျဖစ္ေနသည့္ အတြက္လည္း တခုသိရွိထားဖို႔ လိုပါသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ ျပည္သူ႔မ်က္နွာ ေထာက္ထားကာ န.အ.ဖရယ္ သခ်ိၤဳင္းကုန္းလည္း ေျခစံုပစ္ေနပါၿပီ သံေ၀ဂ ရတန္ေကာင္းရဲ႕ဟု ဆိုသည့္ အေနအထားျဖင့္ ေျပာဆိုခဲ့သည္မွာ ထင္ရွားပါသည္။ န.အ.ဖ သည္ သခ်ိၤဳင္းေျခစံုပစ္ေနသည္ဟု သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ သံသယ ျဖစ္လာလွ်င္ သခ်ႍဳင္းကုန္းကိုပင္ ခ်ေရာင္းကာ ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္ၿပီး သက္ဆိုး မရွည္ရွည္ေအာင္ ေနတတ္ၾကသည့္ သူမ်ားျဖစ္သည္ကိုေတာ့ သတိခ်ပ္သင့္၏။
န.အ.ဖ ၏ ၀ယ္ယူခံထားရေသာ အစကတည္းက လိုင္းေၾကာင္၊ လမ္းမရွိ ဦးတည္ရာမဲ့၊ ေပါက္ပန္းေလးဆယ္၊ အလႈအိမ္ ဖိနပ္ခိုး၊ ေက်ာင္းေကာင္စီ ဘုရားပန္းဖိုးေျဖာင္၊ ၾကက္ေျခနီ ပါရာစီတေမာ့ေရာင္း၊ မ.ဆ.လေခတ္ လမ္းစဥ္လူငယ္ လူထြက္မ်ား၏ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ေယာင္ေယာင္၊ လူငယ္ေခါင္းေဆာင္ ေယာင္ေယာင္၊ ေယာင္ေျခာက္ဆယ္ ဖိုးတြမ္တီးမ်ားအား ၀ိုင္း၀န္းေရွာင္က်ဥ္ၾကရင္း ျပည္သူ႔အားကို က်စ္လ်စ္စြာ စုစည္းကာ ျဖစ္ေပၚလာမည့္ ျပည္သူ႔ဒီမိုကေရစီ ေတာ္လွန္ေရး တရပ္အတြက္ ညီၫြတ္စြာ ျပင္ဆင္ၾကရေတာ့မည္မွာ စကၠန္႔နွင့္အမွ်…။
ျပည္ပ အင္အားစုမ်ား အတြင္းမွ စီးပြားေရး စနစ္သည္သာ ပဓာန စီးပြားေရး ေအာင္ျမင္လွ်င္ အရာရာ အဆင္ေျပ သြားလိမ့္မည္ဆိုေသာ ေ႐ႊဥာဏ္ေတာ္ လက္တသစ္ျဖင့္ ဘိုလိုတတ္မွ တိုင္းျပည္ခ်စ္သည္ ယူဆေသာ သူမ်ားအားလည္း တမတ္တန္ ဆံုးမစာနွစ္္ခုကို သတိတရ ႐ြတ္ျပလိုပါသည္။ ‘မကူညီခ်င္ေနပါ မေနွာင့္ယွက္ပါနဲ႔’၊ ‘အားနာလို႔ မေျပာတာ အ တယ္မထင္နဲ႔’ ဟု။
ဒီေတာ့ ေျပာလိုသည္မွာ ကုိယ့္ဖက္က န.အ.ဖ ၏ လုပ္ကြက္မ်ားအား ခေရေစ့တြင္းက် သိထားသည္ႏွင့္ အညီ Roadmap ကို သံေယာင္လိုက္ ေနၾကမည့္အစား ဟုတ္နိုးနိုး ဆင့္ဟိုဒင္း ေအာင္နက္ေမွ်ာ္ သြားေရ တျမားျမား လုပ္ေနမည့္အစား ခုန္ဟပ္ၾကပါဟုလည္း မေျပာလိုပါ…။ ကိုယ္လုပ္ရမည့္ အလုပ္အား ျပတ္သားစြာ တတ္စြမ္းသမွ် ၀ိုင္း၀န္း လုပ္ေဆာင္ရင္း အုပ္ကေလး တစ္ခ်ပ္ သဲကေလး တပြင့္ ျဖစ္ခြင့္ကို လိပ္ျပာသန္႔စြာ ျမတ္နိုး ခ်ီတက္ၾကသင့္ပါသည္ဟု….။
ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ပံု ေအာင္ရမည္။
ျပည္သူ႔အာဏာ ျပည္သူသာပိုင္သည္။
တုတ္ႀကီး (ေခတၱ တာ၀တိ ံသာ)
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
12:43 PM
4
comments
Labels: ေဆာင္းပါး
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
12:10 PM
0
comments
Labels: ကဗ်ာ
By: Aung Lynn Htut
I assumed duties as General Staff Officer (Second Grade) with the military intelligence at the Defense Headquarter (War Office) under the close supervision of Senior General Than Shwe from May 1992 through September 1999.
During that tenure, I was assigned to assume duties to help bring about peace through negotiation with the ethnic armed groups; to coordinate and facilitate matters, as necessary, between the government and the ethic armed groups that have reached peace agreement with the government; to coordinate and facilitate matters relating to drug control between groups and agencies inside and outside of Burma.
In the process, I have had the liberty and opportunity to observe and learn, thanks essentially to my friends and colleagues at the Defense Headquarters (War Office), the conniving ways of Senior General Than Shwe against the citizens of Burma and other nations of the world.
To cite an illustration, in a nutshell, with regard to domestic issues, there was a popular talk among the military community about what was enunciated by Senior General Than Shwe himself, at one of the four monthly meeting held at the War Office, to military and civilian leaders. He said: “Don’t even spare the residual quarter!”
What he was trying to say he was, in effect, giving official orders to military leaders to even kill off the unborn child within the womb of the mother when they have to kill the innocent civilians.
By virtue of this verbal order, civilians who did not follow the orders of the military were put to death in Shan, Karen and Mon states and in the Tanyinthaye (Tennassarim) Division.
As an offshoot of this verbal order, untoward effects resulted in the form of force labor, human rights violations and rape perpetrated by some of the military because officers and soldiers in the front lines simply took for granted that they were given a green light by the Commander-in-Chief Senior General Than Shwe himself to do such things.
Again, Senior General Than Shwe, on his way to the passing out parade (graduation ceremony) of the Defense Services Academy, in April 1996, told senior military leaders accompanying him that, if the army needs more soldiers, the military leaders should recruit children. That triggered this process of recruiting child soldiers in Burma.
As far as foreign affairs are concerned, to put it in a nutshell, Senior General Than Shwe always inculcated hate-America sentiments among the members of the military. In 1992, he told explicitly that the US citizens at the embassy in Rangoon should be killed if the United States attacks Burma.
He also used to often say at the Defense Headquarters that Burma does not need to be afraid of the United States, if only she has the nuclear capability like North Korea and that Cuba, in point of fact, could afford to care less of America. The senior military officers took his words as policy guidance.
On the issue of drugs, Senior General Than Shwe’s mantra has always been ‘narcotics harm no Burmese. Drugs harm only the United States and Thailand. So let the Americans and Thai die!”
Globalization makes it impossible for any country to stay entirely isolated. Advanced communication systems enable individuals and countries alike to get in touch and share with each other, within seconds, useful information. Nation competitively strives for development. Thanks to globalization many countries are now treading towards democracy. In today’s world, dignity of human being has enhanced and people have come to value the essence of democracy like freedom of speech, press, religion and individual expression.
On the contrary, the Burmese Military Regime has talked the talk but has not yet walked the walk, as far as democracy is concerned. In reality, it is still embedded in a dictatorship. Prior to the 1990 election, I, personally, thought that the military regime would go for democracy in Burma. However, after the elections, we lost faith in the military regime leaders ever since they refused to hand over power.
Again, in 1993, the so-called National Convention was convened. The National League for Democracy walked out in 1996 claiming undemocratic practices at the convention. And the Burmese Military Regime began to adopt a dictatorship along the lines of North Korea and Cuba. Within Burma, civilians, especially in areas where there are ethnic armed groups, have fallen victims to forced labor, rape and forced relocation.
It is my firm belief that, under the circumstances, Burma cannot become a democracy as long as the regime led by Senior- General Than Shwe remains in power. Democracy is possible only when unity can be forged among the military and all the political groups inside and outside the country.
Therefore I believe that Burma can become a developed democratic state when all the freedoms of speech, the press, religion and expression flower in accordance with the law. To achieve that it is the vital for National League for Democracy and Ethnic Political parties, Ethnic Insurgent groups that have reached peace agreement with the regime, individuals and groups working for national good and the ruling military enter into a dialogue and find a solution.
Aung Lynn Htut
Former Military Intelligence Officer and Charge‘d Affairs
Washington D.C
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
10:51 AM
0
comments
Labels: ေဆာင္းပါး
အေမ့ရင္ထဲမွာ
ေၾသာ္….
အစကေတာ့ အားငယ္မိ
သားႀကီးက အခ်ဳပ္ထဲမွာ
ေခၽြးမကလည္း အိမ္မျပန္ရဲ
သားႀကီးရဲ႕ သမီးေလး သုံးေယာက္ကလည္း
လူမမယ္ေလးေတြ
အေ၀းမွာ မိမဲ့ ဖမဲ့နဲ႔
သူတုိ႔ခ်ည္း က်န္ခဲ့။
သားဦးဇင္းနဲ႔ ခင္ပြန္းက ေျပးေနရ
က်န္မိသားစုက
အထိတ္ထိတ္ အလန္႔လန္႔ ေနရတဲ့အထဲ
သူတို႔ေတြအတြက္ ေသာကေရာက္ရတာက ရင္နဲ႔အမွ်
မ်က္ရည္ေပါက္ေပါက္ က်မိပါရဲ႕
အေရးထဲ အလုပ္ပ်က္ အကိုင္ပ်က္နဲ႔
စား၀တ္ေနေရးက တမ်ဳိး။
ေဟာ… အခုေတာ့
ဦးဂမီၻရ ဖမ္းမိၿပီ…တဲ့
ဖခင္ကေတာ့ ဘယ္မွာတဲ့လဲ
မပဋာလက္သစ္တမွ်
ဘယ္လုိ ေျဖရပါ့
ဒီဒုကၡေတြ
ဒီေသာကေတြ
ဘယ္သူမ်ား ကယ္ႏုိင္ပါ့မလဲ
ေၾသာ္…မဟုတ္ေသးဘူူးေလ
ငါ့မွာ သားအရွင္ ဂမၻီရေတြ
ေအာင္ေက်ာ္ေတြ
ေၾသာ္ အမ်ားႀကီးပါေလ….
ဘယ္သူေတြပါလိမ့္
သူတုိ႔ သူတုိ႔ေလးေတြ
ငါ့မွာ သားေတြ အမ်ားႀကီးမွ အမ်ားႀကီး
သမီးေတြေရာေတာင္ ပါလုိက္ေသး
ငါ့မွာ မိသားစု အမ်ားႀကီးရိွတယ္။
ငါ့မွာ အသုိင္းအ၀ုိင္း အမ်ားႀကီးရိွတယ္။
ငါ အားမငယ္ေတာ့ဘူး
ဂုဏ္ေတာင္ ယူရအုံးမွာ။
ငါ မ်က္ရည္က်တာေၾကာင့္ ရွက္မိပါရဲ႕
အဓိက က
ခင္ပြန္းျဖစ္သူနဲ႔
သားတုိ႔ သမီးတုိ႔တေတြ
က်န္းမာေစဖုိ႔
အျမန္လြတ္ေျမာက္ေစဖုိ႔
သားတုိ႔ သမီးတုိ႔ရဲ႕ အေမ
ဆုေတာင္းလုိက္ပါရဲ႕။
ပုိက္ဆံေတာ့ျဖင့္ မခ်မ္းသာပါဘူး
ဒါေပမယ့္
ခုေနမ်ား
သိန္းေထာင္ခ်ီ ေပးမယ္ဆိုလည္း မလုိခ်င္
စိန္ေတြ ေရႊေတြ ပုံၿပီး ေပးမယ္ဆုိလည္း မမက္ေပါင္
ခင္ပြန္းျဖစ္သူနဲ႔
သားႀကီး သားလတ္
သားသမီးမ်ား အားလုံးအားလုံး
လြတ္ေျမာက္ေစခ်င္တာက
အေမ့ရဲ႕ အလုိခ်င္ဆုံးဆု
အေမ၏ ခ်စ္ျခင္းေၾကာင့္
အေမ၏ ေမတၱာေၾကာင့္
သားတုိ႔ သမီးတုို႔
စိတ္ခ်မ္းသာမႈ ရၾကပါေစ။
အျမန္ဆုံး လြတ္ေျမာက္ႏုိင္ၾကပါေစသတည္း။ ။
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
9:09 AM
2
comments
Labels: ကဗ်ာ
ေဖာက္ျပန္သူ ရွင္းလင္းေရးအဖြဲ႕
ျမင့္ေဆြဆိုတဲ့ အဆင့္မရွိတဲ့ ေကာင္ဟာ ငါတို႔က အဆင့္မတူလို႔ ဥေပကၡာ ျပဳထားတာကို အခြင့္ေကာင္းယူ သတင္းသမား အေရျခံဳ၊ သူမ်ားထက္ ထူးခ်င္ၿပီး နဖူးမွာ ဂ်ဳိေပါက္ခ်င္တဲ့ ေသာက္တလြဲ အေတြးအေခၚေတြနဲ ့ ႏိုင္ငံေရးမွာ လက္ဦးမႈရယူလိုတဲ့ တထြာတမိုက္ ဦးေႏွာက္နဲ႔ စိတ္ႀကီး၀င္ေနတဲ့ ေကာင္ေတြကို ေမ်ာက္လိုျပ နအဖက အဲဒီေကာင္ေတြကို လိုသလို အသံုးခ်ႏိုင္ရေအာင္ ေဖာက္ျပန္ေရးသမား ၈၈-ေက်ာင္းသား အမည္ခံေတြကို ပြဲစားလုပ္ ေနျပန္တယ္။
နဂိုမူလ ဇစ္ျမစ္ကိုက အမ်ဳိးမစစ္ အျမစ္မတြယ္တဲ့ ေကာင္၊ ထိုင္းမွာလည္း သူ႔ကိုယ္သူ အန္အယ္လ္ဒီဆိုၿပီး ေႂကြးေၾကာ္၊ ဘယ္သူ႔ကိုမဆို ေနာက္ကြယ္က အေကာက္ၾကံစည္ တတ္တဲ့ေကာင္။ အရင္တုန္းက ယူအန္မွာ ဘာသာျပန္ လုပ္ခဲ့တဲ့ ကိုေက်ာ္ေဆြ (ကရင္အမ်ဳိးသား) ကေနဒါ ထြက္မယ့္ ေန႔မွာ မနီလြိဳင္မွာ အတင္းေတြေျပာ အပုပ္ခ် သူခိုးလိုလိုေတာင္ စြပ္စြဲခဲ့ေသးတယ္ ။ အဲဒီလို သပ္လွ်ဳိၿပီး ေက်ာင္းသားေတြထဲ အထင္မွားေအာင္ သူမ်ားကို သိကၡာခ်ခဲ့တဲ့ ေကာင္။
ဒီမိုကေရစီေရး အေၾကာင္းျပၿပီး ျမန္မာျပည္က ေဆြစဥ္မ်ဳိးဆက္ ေခၚထုတ္ ကေနဒါကို ေရာက္ေအာင္ေခၚ အခြင့္အေရး ယူခဲ့တဲ့ မ်က္ႏွာေျပာင္ သူလွ်ဳိ၊ တဆက္တည္း ေျပာခ်င္တာက စာဖတ္သူမ်ား ခြင့္လႊတ္ေစခ်င္တယ္။ အေဖျမင့္ေဆြ (ဂ်ပု)က ျပည္သူကို ေဖာက္ျပန္သလို သမီး … … ကလည္း ေဖာက္ျပန္လိုက္တာ ဘန္ေကာက္မွာ ဗြက္ပါထတဲ့ အထိပဲ။ ေယာကၤ်ားေလးေတြကို ကာမနဲ႔ဆြယ္ ေငြကို ခ်ဴတယ္ေလ။ ေနာက္ဆံုး ဦးေလးျဖစ္သူနဲ႔ပါ … … ။ ကဲ … အမ်ဳိး ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းသလဲ ဆိုတာ။
၂၀၀၁ခုႏွစ္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ အင္ဒီယာနာ တကၠသိုလ္မွာ လုပ္တဲ့ ပထမဆံုး ႏိုင္ငံတကာ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ား ညီလာခံမွာ ကေနဒါက ေခြးကတက္ ေရာင္္နီနဲ ့အတူပါလာၿပီး သူ႔ဘီလူး႐ုပ္ကို စၿပီး ျပေတာ့တာပဲ။ စီးပြားေရးအရ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ ဒဏ္ခတ္ အေရးယူမႈကို ဆန္႔က်င္တဲ့ အဆိုကို တရား၀င္ တင္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ၿပီး သံေတာ္ဆင့္ သတင္းစာဟူ၍ သတင္းသမား အေယာင္ေဆာင္လုပ္ၿပီး ေတာ္လွန္ေရးေရခ်ိန္ က်ဆင္းလာမွဳေပၚ အခြင္းေကာင္းယူၿပီး ဟိုလိုလို ဒီလိုလို ေတြေ၀ေစလိုသည့္ အေတြးအေခၚမ်ား စာမ်ား ျဖန္႔ေ၀ခဲ့သည္။
ယခု ေနာက္ပိုင္းတြင္ကား ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ရန္သူ၏ မုိးလံုးျပည့္မုသား ျပည္ပ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ိေရးအား တရား၀င္ပင္ ကေနဒါႏိုင္ငံတြင္ အေျခစိုက္ၿပီး ေဆာင္႐ြက္ေနပါသည္။ သူ႔ရဲ႕ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ိေရးက ေတာ္လွန္ေရး အားေကာင္းတဲ့ ေဒသေတြမွာ ထိုးေဖါက္လို႔ မရတဲ့အခါ အခုမွ သံဃာေတြကို ထိလို႔ ႏိုင္ငံေရး မ်က္စိပြင့္လာတဲ့ အယ္လ္ေအလိုၿမိဳ႕ ႏိုင္ငံေရး မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြ စုတဲ့ေနရာမွာ ၀င္ထိုးေဖါက္တယ္။ အဲဒီ အယ္လ္ေအမွာက သူကိုယ္တိုင္ ၀င္မရေတာ့ ေက်ာင္းသား ေတာ္လွန္ေရးမွာ ေခါင္းေဆာင္တဦး ျဖစ္ခဲ့ဘူးတဲ့ ကိုသီရိညြန္႔ရဲ႕ အကို ႐ူးေၾကာင္ေၾကာင္ စစ္သား႐ူး ဇာဏီၫြန္႔ကို အသံုးခ်ၿပီး ဒီမိုကေရစီေရး လႈပ္ရွားေနတဲ့ သူေတြ၊ ျပည္သူေတြနဲ႔ တိုင္းျပည္ကို ေစာ္ကား၊ စက္တင္ဘာ သံဃာ ေခါင္းေဆာင္ကို ေစာ္ကား၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေစာ္ကားတဲ့ စကားလံုးေတြနဲ႔ ေ၀ဆာေနတဲ့ သံေတာ္ဆင့္ သတင္းစာကို ျဖန္႔ေ၀ ေနျပန္ပါတယ္။
က်ဳပ္တို႔က အေရးမပါဘူးလို႔ ထင္တဲ့ ေခြးက က်ဳပ္တို႔ၾကားမွာ အၿမီးမေထာင္ရဲေပမယ့္ ေတာ္လွန္ေရးကို မျဖတ္သန္းဘူးတဲ့ လူေတြေနတဲ့ နယ္သစ္ေျမသစ္မွာ အႏၱရာယ္ရွိပါတယ္။ ကဲ … ဒီေတာ့ က်ဳပ္တို႔အတြက္ အႏၱရယ္ မရွိေပမယ့္ ျပည္သူေတြနဲ႔ တိုင္းျပည္အေပၚ အႏၱရာယ္ရွိေနတဲ့ ဒီျမင့္ေဆြ ေခြးေကာင္နဲ႔ အဖြဲ႕ကို အျပတ္ရွင္းရမယ္။ သနားစရာ မရွိဘူး။ ရန္သူကို ေထာက္ခံသူ၊ ရန္သူနဲ႔ ပတ္သက္သူ မွန္သမွ် ရန္သူသာ ျဖစ္တယ္။ တာ၀န္သိတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးသမား မွန္သမွ် ၾကံဳႀကိဳက္ရင္ သင့္ေတာ္သလို အေရးယူဖို႔လည္း ေဆာ္ၾသပါတယ္ ။
ျမင့္ေဆြလို ေကာင္မ်ဳိးေတြအျပင္ ဆြမ္းေတာ္တင္တာ ေခြး၀င္စားခ်င္တဲ့ ဦးႏုနာမည္ကို အသံုးခ်ၿပီး အင္တာနက္ေပၚမွာ ေပါက္ပန္းေလးဆယ္ ေျပာေနတဲ့ ေစာက္႐ူး ဗိုလ္ေအာင္ဒင္နဲ႔အဖြဲ႕ကိုလည္း က်ပ္က်ပ္ သတိထားၾကပါ။
ေဖာက္ျပန္သူ ရွင္းလင္းေရးအဖြဲ႕
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
5:19 PM
5
comments
Labels: ႏိႈးေဆာ္ခ်က္
တုတ္ႀကီး (ေခတၱ တာ၀တိ ံသာ)
လ.၀
စာအမွတ္။ ။ ၁
ေန႔စြဲ (ညဆြဲတာ န.အ.ဖ)
တကယ္ တိုက္ခိုက္ေနသူမ်ားအား ခပ္တည္တည္ အာျခင္း (စည္း႐ံုးေရး စည္းကမ္း ေမေလ်ာ့စြာျဖင့္…)
ငယ္ငယ္တုန္းက တခုခုကို ပူဆာ၍ မရလွ်င္ အာျပဲေအာင္ ငိုေတာ့ အဘတို႔ အမတို႔က ေေဒေ၀ါႀကီးျဖင့္ ေျခာက္ေလ့ရွိသည္…. ထိုသုိ႔ ေျခာက္လွန္႔လိုက္လွ်င္ေတာ့…. သားသား ေၾကာက္ေၾကာက္ … တခါတည္း အငုိတိတ္ အဘနဲ႔ အမၾကားထဲ ေျပး၀င္ကာ ေဘာင္းဘီတိုေလး ဆြဲတင္လ်က္ သနပ္ခါး အေဖြးသားေပၚက မ်က္ရည္ေၾကာင္းမ်ားျဖင့္... ႏွပ္တ႐ႈံ႕႐ႈံ႕… မ်က္လံုးေလးမ်ား ေပကလပ္ ေပကလပ္ … ဒါေပမယ့္ လိုခ်င္တာေလးကိုေတာ့ စိတ္ထဲကမေမ့… ေနႏွင့္ဦးေပါ့ ေဒေ၀ါႀကီးရင္ ဒင္း… ေနာက္တခါမလာမွ ထပ္ပူဆာမေပါ့...။
အဲဒီတုန္းက ကေလးစိတ္ျဖင့္...။ ေနာက္ေတာ့လည္း တေျဖးေျဖး သိလာသလိုလို ေဒေ၀ါႀကီးကပဲ အျမဲတမ္း အိမ္ေရွ႕ မန္က်ည္းပင္္ႀကီးေအာက္ တဲပဲ ထိုးေနသလိုလို၊ ဘာျဖစ္လို႔ပဲ ငိုငို ေဒေ၀ါႀကီး ဆုိတာႏွင့္ပင္ အျမဲတမ္း ျဖဲေျခာက္တာ ခံခဲ့ရၿပီး အငိုတိတ္ မ်က္လံုးေလးမ်ား ကလယ္ကလယ္..။
တေျဖးေျဖးျဖင့္ မူလတန္း ေက်ာင္းသားေလးဘ၀ ေရာက္လာ၏။ မူလတန္း ေက်ာင္းသားဘ၀ ေရာက္လာေတာ့ ေဒေ၀ါႀကီးဆိုတာကိုေတာ့ သိပ္မေၾကာက္ေတာ့…။
အဘတို ့အမတို႔ရဲ႕ ေဒေ၀ါကေတာ့ အခုလူလတ္ပိုင္း ေတာ္ေတာ္ ၀င္လာသည္အထိ တခါမွ လာေရာက္ ျပသနာ မရွာခဲ့ပါ … ဘယ္ရွာမတုန္း လဗ်ာ … တကယ္မွ မရွိတဲ့ အရာႀကီးပဲ…။
ခုေတာ့ တဖန္ေတြ႕ရျပန္ၿပီ။ ေနရာတကာ နိုင္ငံျခားလာၿပီး အာစိရန္ (အာစီယံမဟုတ္ပါ) ကာကြဲေရး၀န္ႀကီးေတြ ေတ့တဲ့ပြဲမွာ (ေတြ႕တဲ့ပြဲ မဟုတ္ပါ) နယ္ခ်ဲ႕…တိုင္းတပါးရန္…အေၾကာင္း န.အ.ဖ က ငေၾကာင္က ေျပာသြားျပန္သည္။ နင့္ေမကလႊား နယ္ခ်ဲ႕တိုင္းတပါးရန္… ေတာသြားေျပာ ေတာင္ေကာက္႐ိုးပံုေဘး မူးေနတဲ့ ကာလသားက တံျပာနဲ႔ ႐ိုက္ၿပီး ေလးဂြနဲ႔ ပစ္လႊတ္လိုက္မွာကို ေၾကာက္ေနတဲ့ ေကာင္ေတြက ျပည္သူကို နယ္ခ်ဲ႕က်ဴးေက်ာ္မႈဆိုတဲ့ ေဒေ၀ါနဲ႔ ေျခာက္ေနျပန္ၿပီ။ သူတို႔ ကိုယ္တိုင္ကေတာ့ ေဒေ၀ါမဟုတ္တဲ့ ျပည္သူကို ေၾကာက္ကန္ကန္ၿပီး ပုခက္ထဲက က်ယ္က်ယ္ငိုတဲ့ ကေလးေတာင္ လည္ၿမိဳညႇစ္သတ္ဖို႔ ၀န္မေလး…။
အခုလည္း ဆက္လက္ ဖမ္းဆီးေနဆဲ…။ သတ္ျဖတ္ လုပ္ၾကံဖို႔ အစီအစဥ္ေတြကလည္း ဆက္လက္ရွိေနဆဲ။ ေစာင့္လိုက္ရတဲ့ ဂမ္ဖလားႀကီးရဲ႕ တင္ျပခ်က္… ေက်းဇူးတင္မိတာေတာ့ အလကားျဖစ္သည္ မေျပာလိုပါ။ သို႔ေသာ္ န.အ.ဖ သက္ၾကားအုိ တို႔ဂမ္ဖလားႀကီးထဲ က်င္ငယ္စြန္႔ ေပးလိုက္သည္ကိုေတာ့ သူ၏ေလသံကို ၾကည့္ျခင္းျဖင့္ သိလိုက္ရပါသည္။
ဒီလိုႏွင့္…ပိႏၷဲရိုးႀကီးကိုလည္း လွည္း၀န္႐ိုးႀကီးလုပ္ၿပီး ျပန္လႊတ္လိုက္ဦးမွာပဲဆိုတာ ေသခ်ာလြန္းလွသည္။
ေမွ်ာ္ေတာ္ေဇာျဖင့္ ေပါ့ေပါ့ေန ေပါ့ေပါ့စား ေခ်ာင္သလို ေနသာသလို ရွင္သန္ရင္း ဇာတိမာန္ေတြ ျမႇင့္တင္ေနၾကမည္ ဆိုလွ်င္ျဖင့္ ေနာင္ႏွစ္ငါးဆယ္တြင္ ျမန္မာဆိုသည္မွာ သူငယ္တန္း စာအုပ္ထဲမွ တိုင္းရင္းသား လူမိ်ဳးေပါင္းစံု ႐ုပ္ပံုမ်ားအျဖစ္သာ ေနာက္မိ်ဳးဆက္တို႔ သိရမည့္အျဖစ္သို႔ ေရာက္လုလု ျဖစ္သြားလိမ့္မည္မွာ မလြဲဧကန္ပါ။
ထို႔အတူ သိုးေဆာင္းလိုေတြ လူၾကားထဲေျပာကာ ျမန္မာလိုေတာင္ မိန္႔ခြန္းေျပာရမွာသိပ္အဆင္မေျပ ေတာ့သျဖင့္ ဘိလပ္လို ေျပာခြင့္ေပးပါရန္ လကြက္စ္(not request) လုပ္ေသာ လူက်ီးမင္း တေယာက္ကဲ့သုိ႔လည္းေကာင္း၊ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ စားေသာက္ဆိုင္ တဆိုင္တြင္ ျမန္မာလို ေျပာဆိုေဆြးေႏြး စားေသာက္ေနေသာ လူတစုအား စားပြဲထိုးေလးက ‘အကိုတို႔က ျမန္မာေတြလားခင္ဗ်ာ ဆိုသည့္ ေမးခြန္းအား။ ခ်က္ျခင္း ေယာနိျဖင့္တူေသာ မ်က္ခြက္ျဖင့္ … နုိး နုိုး… ၀ီအာ ဖိလစ္ပီး’ ဟု ေျဗာင္ညာေသာ သူမ်ားလည္း နိုင္ငံတကာ ေလထုကို ရွဴ႐ႈိက္ကာ ၀မ္းသာဆာေလာင္ စိတ္ကူးယဥ္ ေနသာသလို ေနၾကရင္ျဖင့္… ၀ီ အာ ခ်ဳိင္းနီးစ္ ဟု ေနာင္တခ်ိန္တြင္ ျမန္မာျပည္တြင္းမွ ေနာက္မိ်ဳးဆက္မ်ားက သူတို ့ကိုယ္သူတို႔ မိတ္ဆက္ေပးၾကမည္ကို ျမင္ေယာင္ပါေသးသည္။
နိဂုံးခ်ဳပ္ခ်က္ အေနျဖင့္ ေစ့ေဆာ္ တိုက္တြန္းလိုသည္မွာ က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္ အေျခအေနသည္ ေတာ္လွန္ေရး တရပ္သို႔ ေရွးရႈေနပါသည္။ ေဆြးေႏြးေရး စားပြဲ၀ိုင္းသို႔ သြားေရာက္ရန္ နွစ္ငါးဆယ္ပတ္လံုး ေတာတြင္းအဖြဲ႕တို႔ အျမဲ အခါအခြင့္သင့္တိုင္း ႀကိဳးစားသကဲ့သို႔ ယခု အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ႏွင့္တကြ ေတာေရာၿမိဳ႕ပါ နိုင္ငံတကာမက်န္ ရွိသမွ် ဒီမိုကေရစီကို စစ္မွန္စြာလိုလားေသာ ျပည္သူႏွင့္ အင္အားစုတိုင္းက လိုလားပါသည္။ သို႔ေသာ္ လမ္းျပေျမပံုအရျဖစ္မွ ျဖစ္မည္ဆိုသည့္ ငါ့မယား ငါေၾကာက္ ငါ့ဖင္ပဲ ေပါက္ေပါက္ … ငါ့ေလွငါထိုး ပဲခူးေရာက္ေရာက္ ဆိုသည့္ စစ္အာဏာရွင္ညဥ္ဆိုးအား မျပင္လွ်င္ ေနာက္က်ည္ျဖင့္ ေအာက္ျပည္ ေမွ်ာ္ေလတိုင္းေ၀း ျဖစ္ရမည္ ျဖစ္သည္လည္း တမံု႔ …။
ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ပံုေအာင္ရမည္။
ျပည္သူ႔အာဏာျပည္သူသာပိုင္သည္။
လ.၀
တုတ္ႀကီး (ေခတၱ တာ၀တိ ံသာ)
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
12:45 PM
0
comments
Labels: သေရာ္စာ
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
4:40 PM
1 comments
Labels: ေပးစာ
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
2:34 PM
0
comments
Labels: ဓါတ္ပံု
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
11:01 AM
0
comments
Labels: ကဗ်ာ
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
10:38 AM
0
comments
Labels: ေဆာင္းပါး
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
5:37 PM
1 comments
Labels: ကဗ်ာ
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
4:10 PM
1 comments
Labels: ကဗ်ာ
ေပးပို႔သူ - မဆုမြန္
နုိ၀င္ဘာ ၁၁ရက္ေန႔ နံနက္က ေတာ္လွန္ေရးပန္းျခံ အနီးရွိ နံရံတခုမွာ Spray နဲ႔ေရးခဲ့တဲ့ "လူသတ္အစိုးရ က်ဆုံးပါေစ" ဆိုတဲ့ စာသားေနရာကို အာဏာပိုင္ေတြက ေဆးျပန္ သုတ္ထားေပမယ့္ မူလစာလုံးေတြ ကေတာ့ ျမင္ေနရဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
12:38 PM
2
comments
Labels: ဓါတ္ပံု
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
11:17 AM
0
comments
Labels: ကဗ်ာ
အဟိ
လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမကို အဟိေရာက္မလာေသးခင္က အခု ဒီဗီြဘီ အသံလႊင့္ဌာနကေန ‘ေျပာျပရင္ ေဒါပြမွာ လား’ ေဆာင္းပါးက႑ကို အပတ္စဥ္ တင္ဆက္ၿပီး နအဖ စစ္ရာဇ၀တ္ေကာင္ေတြကို လမ္းမွန္ေရာက္ေအာင္ သြန္သင္ေပးေနတဲ့ ဆရာေနေဇာ္ႏိုင္က ေဘာ္ဒါအေပါင္းအသင္းေတြၾကားမွာ ပြဲထိန္းရာထူးကို ရထားသူပါတဲ့။ လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမမွာ လုပ္တဲ့ သာေရးနာေရး၊ ပြဲလမ္းသဘင္မွန္သမွ် ဆရာေနေဇာ္ႏိုင္ပါမွ ပြဲစည္ပါသတဲ့။ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ဘယ္ပြဲမွာမဆို ဆရာေနေဇာ္ႏိုင္ မိုက္ကိုင္လိုက္ၿပီ ဆိုတာနဲ႔ ေရွ႕က လူအားလံုးဟာ ရယ္ရႊင္မဆံုး တျပံဳးျပံဳး ျဖစ္ၾကရပါသတဲ့။
အဲဒီျမင္ကြင္းေတြကို အဟိကိုယ္တိုင္ မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႕ မေတြ႕လိုက္ရေပမယ့္ အၾကားနဲ႔တင္ ယံုၾကည္ၿပီးသားပါ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ တုိက္ပြဲ၀င္ေနစဥ္ ကာလကတည္းက တေန႔တေန႔ စာေပသမား အမ်ားစုဆံုတဲ့ ေလထန္ကုန္း လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ ဆရာေနေဇာ္ႏိုင္တေယာက္ ၀ိုင္းအေတာ္မ်ားမ်ားကို ထိန္းထားတာ အဟိေတြ႕ခဲ့ဖူးလို႔ပါ။ မဂၢဇင္းတေစာင္မွာ ပါတဲ့ ‘သီခ်င္းမ်ားနဲ႔ စိတ္ေျခရာက႑’ နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အဟိနဲ႔ ဆရာေနေဇာ္ႏိုင္ အခ်ိန္အေတာ္မ်ားမ်ား တြဲခဲ့ဖူးေတာ့ ဆရာေနေဇာ္ႏိုင္ရဲ႕ ဟာသဥာဏ္ေတြကို အဟိေကာင္းေကာင္း သိေနတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အခုအထိ အဟိကို ဖုန္းနဲ႔တဖံု အီးေမးလ္နဲ႔ တနည္း အဆက္အသြယ္ မလုပ္ပံုေထာက္ေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာတုန္းက အဟိဆီက သူေခ်းသြားတဲ့ အေႂကြးေတြကို လွမ္းေတာင္းမွာ စိုးလို႔ပဲ ထင္မိရဲ႕ … အဟိ။
အလကား ေနာက္တာပါ။ ေျပာခ်င္တာက ဆရာေနေဇာ္ႏိုင္ ဟာသဥာဏ္ရႊင္တဲ့ အေၾကာင္းပါ။ ဒါေပမယ့္ ဟာသဥာဏ္ရႊင္တဲ့ ဆရာေနေဇာ္ႏုိုင္ တေယာက္ ေဟာသေလာက္ ခရီးမေရာက္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းေလးကိုလည္း ေျပာျပခ်င္လို႔ပါ။ တခါသားမွာ လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမက ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားေတြၾကားမွာ စာေပေဟာေျပာပြဲ တခုလုပ္ပါသတဲ့။ ပြဲကို ဦးေဆာင္စီစဥ္သူက သင့္ရဲေဘာ္မဂၢဇင္း ထုတ္ေ၀သူ အလုပ္သမား ေသြးစည္းညီၫြတ္ေရး အဖြဲ႕ဥကၠဌ ရဲေဘာ္ကိုသံဒုတ္ ျဖစ္ပါသတဲ့။ အဲဒီေဟာေျပာပြဲမွာ နားေထာင္ေနတဲ့ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားေတြ ဗဟုသုတလည္းရ ဟာဒယလည္း ရႊင္ရေအာင္ ဆရာေနေဇာ္ႏိုင္က သူအလွည့္မွာ ဟာသေတြေႏွာၿပီး ေဟာေျပာပါသတဲ့။
ဒါေပမယ့္ ဆရာေနေဇာ္ႏိုင္ ဘယ္လိုပဲ အရႊန္းေဖာက္ေဖာက္ နားေထာင္ေနတဲ့ အလုပ္သမား ပရိသတ္ေတြက လံုး၀မ ရယ္ၾကဘဲ ၿငိမ္ၿငိမ္ကေလးသာ နားေထာင္ေနၾကပါသတဲ့။ ၾကာေတာ့ စင္ေပၚမွာ ေဟာေနတဲ့ ဆရာေနေဇာ္ႏိုင္ တေယာက္ စင္ေအာက္က မိတ္ေဆြစာေရးဆရာေတြကို ငဲ့ေစာင္းၾကည့္လိုက္ ဆက္ေဟာလိုက္နဲ႔ ေခြၽးေတြျပန္လာသတဲ့။ နားေထာင္တဲ့ အလုပ္သမားေတြ ရယ္လာေအာင္ ပ်က္လံုးကို ေရွ႕ကပဲ ျဖဳတ္ခ်ျဖဳတ္ခ်၊ အလယ္ကပဲ ျဖဳတ္ခ်ျဖဳတ္ခ်၊ ေနာက္ဆံုးပိတ္က်မွ ျဖဳတ္ခ်ျဖဳတ္ခ် အလုပ္သမားေတြက လံုး၀မရယ္ပဲ ဆိတ္ဆိတ္သာၿငိမ္ၿပီး နားေထာင္ေနၾကပါသတဲ့။ တနာရီေက်ာ္ၾကာ ေဟာၿပီးတဲ့အခါ စင္ေအာက္ကို ျပန္ဆင္းလာၿပီး ေဘာ္ဒါစာေရးဆရာေတြ ေရွ႕မွာ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ႔ ညည္းညဴပါသတဲ့။ အပြဲပြဲ ႏႊဲလာသမွ် ဒီတခ်ီေတာ့ ကြဲပါၿပီ ဆိုၿပီးေတာ့ေပါ့။
ပြဲၿပီးတဲ့အခါ အလုပ္သမကေလးေတြက ဆရာေနေဇာ္ႏိုင္ေဟာတာ အရမ္းေကာင္းတာပဲဆိုၿပီး ေအာ္တို ေအာ္ရွည္ေတြ ထိုးခိုင္းဖို႔ ေရာက္လာၾကပါသတဲ့။ အဲဒီမွာ ကြၽဲၿမီးတိုေနတဲ့ ဆရာေနေဇာ္ႏိုင္က သူေဟာတာကို ႀကိဳက္တယ္ဆိုၿပီး သူဒီေလာက္ ရယ္စရာေတြ ေျပာတာကို ညည္းတို႔က ဘာလို႔ မရယ္ၾကတာလဲ၊ ေဟာတဲ့သူက ဖတ္ဖတ္ကို ေမာေရာလို႔ ဆီးၿပီး ေျပာသတဲ့။ အဲဒီမွာ ေအာ္တိုေအာ္ရွည္ေတြ ကိုင္ထားတဲ့ အလုပ္သမကေလးေတြရဲ႕ အေျဖစကားေၾကာင့္ ဆရာေနေဇာ္ႏိုင္ တေယာက္ ကြၽဲၿမီး ျပန္ရွည္ခဲ့ရပါသတဲ့။
စာေပ၀ါသနာရွင္ အလုပ္သမားေလးေတြ သံၿပိဳင္ေျပာလိုက္တဲ့ အေျဖကေတာ့ ‘သမီးတို႔က ဆရာေဟာတာကို အရမ္း သေဘာက်တာ၊ ဒါေပမယ့္ မရယ္ရဲဘူး၊ သမီးတို႔ဆရာ ဦးသံဒုတ္က ဒီေန႔ လာေဟာမယ့္ ဆရာေတြက ႏိုင္ငံေက်ာ္ ကဗ်ာဆရာ၊ စာေရးဆရာေတြ၊ မင္းတို႔ ေလးေလးစားစား ဆက္ဆံၾက၊ ေဟာေနတုန္း ရယ္တာ ေမာတာေတြ ေျပာင္တာ ပ်က္တာေတြ မလုပ္ၾကနဲ႔လို႔ မွာထားလို႔ပါဆရာ’ တဲ့။
(ဆရာေမာင္လြမ္းဏီ(မင္းဘူး)ရဲ႕ ေျပာျပခ်က္ကို ဆင့္ပြားတင္ဆက္ပါသည္။)
အဟိ
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
5:31 PM
0
comments
Labels: ဟာသ
တုတ္ႀကီး (ေခတၱ တာ၀တိ ံသာ)
ကုလသမဂၢက ပိႏၷဲ႐ုိးလည္း ျမန္မာျပည္ ေရာက္လာျပန္ၿပီ တေခါက္။ စက္တင္ဘာလမွာ ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူ ေက်ာင္းသားေတြ ရက္စက္ယုတ္မာစြာ သတ္ျဖတ္ နွိမ္နင္း ခံရမႈကို စစ္ေဆးဖို႔ဆိုပဲ…။
သူကလည္း သူသြားလည္ခ်င္တဲ့ (စစ္ေဆးမည္ ဆိုျခင္းထက္ လည္ပတ္ စုပ္သတ္ လမ္းေလွ်ာက္ရမည့္ အျဖစ္။ ဘာေၾကာင့္ဆုိ န.အ.ဖ က ျပင္ၿပီးသား လိမ္ဖို႔ညာဖို႔) ေထာင္မ်ားနွင့္ စစ္ေၾကာေရး အခ်ဳပ္ခန္းမ်ား စာရင္းကိုလည္း သူက ျပဳစုၿပီး န.အ.ဖ ကို တင္ျပလိုက္ပါသတဲ့။
သူ ့ခရီးစဥ္ကို ေသခ်ာ အပ္ခ်မတ္ခ် သတင္းေထာက္ေတြကို မေျပာေပမယ့္ … ပဲခူးက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း တေက်ာင္းကို သြားမယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ သံတမန္ႀကီးက ေျပာတယ္ဆိုပဲ။ ပဲခူးဘူတာမွာ သူခိုးလူညာေတြနဲ႔ ေတြ႕ရင္ ဒင္းဘယ္လိုမ်ား လုပ္ပါ့…။ ေတြးမိတာပါ … ကိုယ့္ဟာကိုယ္…။
သခၤါရ သေဘာကို ေစာေၾကာရင္း သတင္းေလးေတြကို စာၾကည့္မ်က္မွန္ေလး တပ္ကာ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ …
၈၈ မိ်ဳးဆက္ေက်ာင္းသား အဖြဲ ႔ကေတာ့ သူတို႔သေဘာထားကို ျပတ္သားစြာ တင္ျပလိုက္တာကိုလည္း ၾကားလိုက္ရသည္။ ဦးဘျမင့္ အမိ်ဳးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႕ခ်ဳပ္ ဒုဥကၠဌ ဗန္းေမာ္ၿမိဳ ႔နယ္ကို ေထာင္နွစ္နွစ္ခ် …။
မ်က္နွာဖံုးမွာေတာ့ ေဒၚစု ပံုႀကီးေဖာ္ျပ၊ အတြင္းထဲမွာေတာ့ အမိ်ဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကို တြယ္ဆဲ တြယ္ၿမဲ..။
ကုလသမဂၢက ဂန္ဖလားႀကီး တေယာက္ကေတာ့ လုပ္နိုင္တာေလးေတြ သူ႔အကန္႔အသတ္ထဲက လုပ္ေပးသြားရွာသည္။ ထိုအတြက္လည္း အသားကုန္ ပစၥလက္ခတ္ ေက်းဇူးတင္ပါသည္။
ေဒၚစုကေတာ့ တိုင္းျပည္အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ႀကီးမားစြာျဖင့္ န.အ.ဖ တကယ္ပင္ အမိ်ဳးသား ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးအား ေဆာင္ရြက္မည္ဟု အေကာင္းျမင္ ေျပာၾကားသြားခဲ့သည့္ အေပၚေတာ့ ျပည္သူနွင့္ ျပည္သူ႔ဘက္ေတာ္သား အင္အားစု အားလံုးအေနျဖင့္ ျပတ္ျပတ္ထင္ထင္ နားလည္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္၏။
ေဆြးေႏြးမႈ တခုအတြက္ ေဒၚစုဖက္က ႀကိဳဆို လမ္းဖြင့္ေပး႐ံုမက ျပည္သူ႔ရန္သူသည္ ဒီတခါ က်ည္ေတာက္စြပ္စရာ မလိုေတာ့ဘဲ ေျဖာင့္မတ္ေတာ့မည္ဟု ယံုၾကည္သည္ဟုပင္္ သေဘာရသည့္ အေနအထားျဖင့့္္ ေျပာသြားခဲ့ေပၿပီ။
ကဲ… န.အ.ဖ ထဲက အစိတ္အပိုင္းအခ်ိဳ႕…။ အသင္တို႔ ဘဇာလုပ္ၾကမည္နည္း။ Roadmap ႀကီး ျဖန္႔ၿပီး ေပ်ာ္ပြဲစားဖို႔ ျပင္ဆင္ေနဆဲလား သို႔မဟုတ္ ဒီအေကြ႕မွာ ဒီတက္နဲ႔ ေလွာ္ဖို႔ သင္တို႔၏ နာမည္ေက်ာ္ၾကား လူႀကိဳက္မရွိေသာ ဘဘႀကီးမ်ား၏ ဆက္လက္ မိုက္မဲမႈကို ဘိုင္စကုတ္မင္းသား လူမင္းဆိုေသာ ဆရာေလး အနစ္နာခံသလို ဆက္လက္ အနစ္နာခံသြားမည္လား …(႐ြံခ်ာႀကီး ေတြးမိေတာ့)။
ေဗဒင္ေမးေနလွ်င္ ဆန္ကုန္ပါဦးမည္။ န.အ.ဖ သည္ ၄င္းတို႔၏ ညဥ္နွင့္ စ႐ိုက္ဆိုးအား စြန္႔လႊတ္မည္ မဟုတ္ပါ။ သြားေလသူ ဘိုခင္ၫြန္႔ လက္ထက္ကလည္း တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ အပတ္အခတ္ ရပ္ဆဲေရး (ရပ္စဲေရး မဟုတ္ပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အပစ္အခတ္ ရပ္ထားေသာ္လည္း အဆဲမရပ္ သေဘာထား မေျပာင္း ဓားေျမႇာင္၀ွက္ကာ ျပံဳးျပေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္) လုပ္ထားသည္ ဆိုေသာ္လည္း ၄င္းတို႔ ကကလွမ္း၊ ကကၾကည္းနွင့္ တပ္ရင္းတပ္ဖြဲ႕တို႔၏ စကားေျပာစက္မ်ားတြင္ ေသာင္းက်န္းသူဟုပင္ ဆက္လက္ သံုးစြဲေနကာ လုပ္ၾကံ သတ္ျဖတ္မွဳမ်ား ျပဳလုပ္ျခင္းအား မရပ္ခဲ့။ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား ၿပဳိကြဲေအာင္ ၿဖိဳခြဲျခင္းအား အခ်ိန္ပိုဆင္းကာ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ေသာ တကယ့္လက္ေတြ႕ သာဓကမ်ား ရွိခဲ့သည္ ။ ဘိုေန၀င္း ေခတ္ကတည္းက ယင္းအက်င့္ အမူျဖင့္ …။ စစ္အာဏာရွင္သည္ ယခုတခါလည္း မစင္မႀကိဳက္ ေခြးမိုက္ ဇာတ္ခင္းကာ မွန္ကန္ေသာ ပြင့္လင္း ေစတနာပါေသာ အမိ်ဳးသား ေသြးစည္းညီညြတ္ေရး ဒီမိုကေရစီေရး တန္းတူေရး အတြက္ တခြင္တျပင္ အားလံုးေသာ ပါတီအဖြဲ႕အစည္း အင္အားစုမ်ား တိုင္းရင္းသား အဖဲြ႕အစည္းမ်ား အပါအ၀င္ အားလံုးေသာ တိုင္းခ်စ္ျပည္ခ်စ္မ်ားျဖင့္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြး အေျဖရွာရဲပါသလား။
ဘိုခင္ၫြန္႔ ေခတ္ေကာင္းစဥ္ စီးပြားေရးေတြ ဘာေတြလုပ္၊ ၈၈ၿပီးေတာ့ … ဟိုဆန္႔က်င္ေရး ဒီဆန္႔က်င္ေရး ဟိုဒင္းဟို၀ါ ဆန္႔က်င္ေရး ပါတီေထာင္ကာ လုပ္စားခဲ့ေသာ အဂၤလိပ္ေခတ္ ဗ်ဴ႐ိုကရက္၏ သားဆိုး ေျမးမိုက္ႀကီး ကဲ့သို႔ေသာသူနွင့္အတူ … လူငယ္ေလးေတြကို မာမီက မာမီက ဟုဆိုတာ မီီမီ….မီမီမီဟု ေခၚလွ်င္ လာတတ္သည့္ ဟာႀကီးအား ရက္ရက္ေရာေရာ ေကြၽးေမြး လွဴဒါန္းတတ္သည့္ နာမည္ႀကီး တလြဲဆံပင္ေကာင္းေပါက္ မိန္းမႀကီးနွင့္ အဖြဲ႕ကလည္း သူမအေဖ တပ္မေတာ္နွင့္ နသားပါယား လုပ္ခဲ့သကဲ့သို႔ လုပ္ရန္ ေကာ္မတီမ်ား အျပင္တြင္ ထေထာင္ကာ အသင့္ျဖစ္ေနသည္ကိုလည္း စိတ္ပ်က္စြာ ေတြ႕ျမင္ေနရ၏။
ေဒၚစုနွင့္တကြ တကယ္စြန္႔လႊတ္ တိုင္းျပည္ခ်စ္သူမ်ား ကေတာ့ျဖင့္ မလြတ္ေသး..။ ထပ္မံေတာင္ ေထာင္ခ် ခံေနရေသးသည္။ ကိုးဆူကပ္ ဆရာေလသံျဖင့္ ေနာက္ဆံုး ၿဂိဳလ္မင္းမ်ားအား မ ရင္း ေျပာလိုသည္မွာကား
ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရး တိုက္ပြဲၿပီးကတည္းက အမိ်ဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရး တိုက္ပြဲစဥ္ အဆက္ဆက္ က်ဆံုးခဲ့ေသာ ရဟန္းရွင္လူ ေက်ာင္းသား ျပည္သူမ်ားမွသည္ ယခုၿပီးခဲ့ေသာ စက္တင္ဘာ၂၀၀၇ လြတ္ေျမာက္ေရး တိုက္ပြဲအထိ က်ဆံုးခဲ့ေသာ သူမ်ား၏ စြန္႔လႊတ္မွဳကို ေထာက္ထားငဲ့ညႇာၾကရင္း ယခုျဖစ္ေပၚေနေသာ ေဆြးေႏြးေရး ေလထုနွင့္ အေျခအေနမ်ားအား ေစာင့္ၾကည့္သကဲ့သို႔ ေတာ္လွန္ေရး တစ္ရပ္အတြက္ ဘက္ေပါင္းစံုမွ ျပင္ဆင္ၾကပါစုိ႔ဟု တိုက္တြန္းလိုက္ရပါသည္။
ျပည္သူ ႔အေရးေတာ္ပံု ေအာင္ရမည္။
ျပည္သူ႔အာဏာ ျပည္သူသာပိုင္သည္။
တုတ္ႀကီး (ေခတၱ တာ၀တိ ံသာ)
စာၾကြင္း ။ ။ ေဒါင္းတမန္ေရးေသာ ေဆာင္းပါး (ကြန္ျမဴနစ္နွင့္ စစ္အာဏာရွင္ ဘယ္သူဆိုးသနည္း) ထဲမွ သခင္သန္းထြန္း ေျပာသည္ဆိုေသာ အခ်က္အား ရွင္းလင္းေစရန္ ေျပာျပခဲ့ပါဦးမည္။ တကယ့္ အျဖစ္မွန္မွာ ဟံသာ၀တီ သတင္းစာတြင္ ကာတြန္းသန္းၾကြယ္ ေရးခဲ့ေသာ ေလးကြက္ ကာတြန္းေလးတြင္ သခင္ဘသိန္းတင္ႏွင့္ သခင္သန္းထြန္း ဘီအက္စ္ေအ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ႀကီးစီးကာ ေရႊတိဂံုေဘးမွ ျဖတ္သြားရင္း ေျပာခဲ့သည့္ ကာတြန္းတခုသာ ျဖစ္ပါသည္။ တကယ္တမ္းတြင္ေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ဦးႀကီးျဖစ္သည့္ သခင္သန္းထြန္း မေျပာခဲ့ပါ။ ထိုေခတ္အခါက အျမင္မတူလွ်င္ နိုင္ငံေရး အေသသတ္တတ္သည့္ အာဏာရ ဒိုဘာမင္တစု၏ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ိေရးသာ ျဖစ္ပါသည္။ သိလိုပါက ယခု အယ္လ္ေဇးရွင္းမ်ား၏ ပိဋကတ္တိုက္မ်ားတြင္ ျပန္လည္ရွာေဖြလွ်င္ ရနိုင္ပါေသးသည္။
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
3:05 PM
0
comments
Labels: သေရာ္စာ
ေဒါင္းတမန္
(၁)
ျဖစ္လာႏိုင္ပါ့မလားဟု က်ေနာ္တို႔ မခ်င့္မရဲ ေစာင့္ၾကည့္ေနရေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ နအဖတို႔အၾကား ေဆြးေႏြးပြဲ တျဖည္းျဖည္း အစပိ်ဳးလာသည္ကို ျမင္ရေသာအခါ အေကာင္းျမင္စိတ္ျဖင့္ ပီတိျဖစ္ရပါသည္။
ယခုတေခါက္ ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ ယခင္ကထက္ အသီးသီး အေလွ်ာ့ေပး၍ ေျပလည္မႈ လမ္းေၾကာင္းေပၚ ေရာက္ႏိုင္ၾကလိမ့္မည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။
အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ နအဖသည္ မည္မွ်ပင္ ဟန္ကိုယ့္ဖို႔ လုပ္ေနပါေစ။ စက္တင္ဘာ အေရးအခင္းတြင္ အဘယ္မွ် အထိနာခဲ့သည္ကို သူတို႔ကိုယ္တိုင္ အမွန္တကယ္ ရိပ္စားမိေနၿပီဟု ယူဆမိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ သူ႔အေနႏွင့္ ယခင္ေလာက္ သေဘာထား တင္းမာဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ေစသည့္ အခ်က္မ်ားက ရိွေနပါသည္။
(က) သံဃာမ်ားကို ရက္ရက္စက္စက္ ႏိွမ္နင္းခဲ့ရျခင္းသည္ သမိုင္းတြင္ အဆိုး၀ါးဆံုး အမည္းစက္ႀကီး ျဖစ္ခဲ့ရၿပီး၊ သူတို႔ အသြင္ေျပာင္းၿပီး ကခ်င္ေနေသာ ႏိုင္ငံေရး ဇာတ္ခံုေပၚ ဘယ္ေတာ့မွ မတက္ႏိုင္ ေလာက္ေအာင္ နာမည္ ပ်က္ခဲ့ရျခင္း။
(ခ) တိုင္းျပည္ စီးပြားေရး ေကာင္းလာလွ်င္ ျပည္သူေတြက သူတို႔ကို ေထာက္ခံ လာမည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္လ်က္ ႀကိဳးစား ၾကည့္ရင္းမွာပင္ အေျခအေန ပိုပိုဆိုးလာျခင္း။
(ဂ) သူတို႔ အတင္း စင္ေပၚတင္ေနေသာ ၾကံ႕ဖြံ႕အသင္းႀကီးကလည္း စည္႐ံုးမႈ ညံ့ဖ်င္းေၾကာင္း ေထာက္ခံပြဲမ်ားကို အဓမၼ တက္ခိုင္းေနရျခင္းက သက္ေသျပေနျခင္း။ အသင္း၀င္ အင္အားဆိုသည္မွာ စာရင္းေပၚတြင္သာ ရိွၿပီး ၄င္းတို႔ကို အမာခံ ေထာက္ခံမည့္သူမ်ား မဟုတ္ျခင္း။
အထက္ပါ အခ်က္မ်ားကို ေထာက္႐ႈ၍လွ်င္ နအဖ အေနႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေထာက္ခံ သေဘာတူညီမႈမပါပဲ လမ္းၫႊန္ေျမပံုကို ဆက္ၿပီး အေကာင္အထည္ေဖာ္လွ်င္ အခ်ည္းအႏွီးသာ ျဖစ္မည္ကို ေတြ႔ရပါမည္။ သူတို႔၏ ဖြဲ႕စည္းပံုကို ဇြတ္အတင္း လူထုကို ခ်ျပလွ်င္လည္း လူထုက ကန္႔ကြက္မဲေပးကာ တာ၀န္ေက်ျပဦး မည္သာျဖစ္ပါသည္။ နအဖ သည္လည္း ျပည္သူ မၾကည္ျဖဴေသာ ရြံေၾကာက္ႀကီးျဖစ္ေသာ အစိုးရအျဖစ္သာ ေသနတ္မိုးၿပီး ဆက္အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ ႀကိဳးစားရေတာ့မည္ ျဖစ္ပါသည္။
ထို႔ေၾကာင့္လည္း ယခုေဆြးေႏြးပြဲသည္ အေျဖတခု ထြက္သည္အထိ ျဖစ္ႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ထင္ျမင္မိျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
(၂)
က်ေနာ္၏ ေနာက္အျမင္တခုမွာ …
နအဖသည္ ၈၈မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ားအား ဆက္လက္ ဖမ္းဆီးထားၿပီး စက္တင္ဘာ အေရးအခင္းကို မီးေမႊးသူမ်ားဟု အညိႇဳးႀကီး ေနမည့္အစား ၄င္းတို႔အား ၀င္ေရာက္ ေဆြးေႏြးဖို႔ ဖိတ္ေခၚသင့္သည္။
အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သူတို႔သည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ၿပီးေနာက္ ေလးစားစရာ အေကာင္းဆံုး၊ အရည္အခ်င္း အရိွဆံုး၊ လူထုေထာက္ခံမႈ အရိွဆံုး အဖြဲ႕ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။
ကိုမင္းကိုႏိုင္၊ ကိုေဌးႂကြယ္၊ ကိုကိုႀကီး အစရိွေသာ လူငယ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ေနာင္တေခတ္အတြက္ မိ်ဳးဆက္သစ္မ်ားအျဖစ္ ျပည္သူေတြရင္ထဲ အတိုင္းအတာ တခုအထိ ေရာက္ေနၿပီဆိုသည္ကို နအဖ အေနႏွင့္ လက္ခံသင့္ပါၿပီ။ သူတို႔ကိုလည္း ဒီမိုကေရစီအေရး ၀င္ေဆြးေႏြးခြင့္ ေပးသင့္ေၾကာင္း တိုက္တြန္း လိုက္ရေပသည္။
ေဒါင္းတမန္
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
1:11 PM
0
comments
Labels: ေဆာင္းပါး
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
5:21 PM
2
comments
Labels: ကဗ်ာ
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
2:20 PM
2
comments
Labels: ေပးစာ
ေဒါင္းတမန္
(၃)
သမီးေလးေရ …
ခုအခါ
ႏို႔ဆာလို႔ ငိုေနရေပမယ့္
ေနာင္ခါမွာ ဒါ ဂုဏ္ယူစရာ ျဖစ္လာမကြဲ႕
သမီးရဲ႕ေမေမ မနီလာသိန္းအတြက္
လြမ္းေရးခက္ခက္ရက္မ်ား
ကမၺည္းထိုးထား လိုက္ပါကြယ္။
ဆႏၵျပသူ လူအုပ္အၾကား
အေမေပ်ာက္ အရွာသြားတဲ့
မမီးမီးရဲ႕ သားငယ္ေလး
ပူေဆြးမႈ အခုပင္လယ္ေ၀ေပမယ့္
အေမအတြက္
ဂုဏ္တက္စရာ အနာဂတ္
ရက္ျမတ္မ်ားပဲ ၾကံဳေစကြယ္။
(၄)
ခုအခါေတာ့
လိုေလေသးမရိွ ျပည့္စံု
ေ႐ႊဘံုေ႐ႊနန္း
စံျမန္းခြင့္ ရေနတဲ့
ေဘဘီသႏၱာေ႐ႊေလးေရ ...
မင္းေလးရဲ႕ဘ၀မွာ
ေငြေၾကးခ်မ္းသာ႐ံုနဲ႔
ေပ်ာ္ႏိုင္ပါေတာ့မတဲ့လား။
စက္ဆုပ္ဖြယ္ အျပည့္နဲ႔
မင္းအဖိုးရဲ႕ သမိုင္းေၾကာင္း
ျပန္ေျပာင္း ေျပာၾကတိုင္းမွာ
သိမ္ငယ္စရာပဲ ေကာင္းေတာ့မယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို လုပ္ၾကံခဲ့တဲ့
ဦးေစာရဲ႕ သားစဥ္ေျမးဆက္
ဂုဏ္ပ်က္ခဲ့ရသလို ...
သာသနာကို လုပ္ၾကံခဲ့တဲ့
မင္းအဖိုးရဲ႕ အမည္းစက္အတြက္
မင္းတသက္ အရွက္ရေနေတာ့မွာ
သနားမိပါရဲ႕ကြယ္။ ။
ေဒါင္းတမန္
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
2:09 PM
0
comments
Labels: ကဗ်ာ
ဆုေတာင္းပြဲသို႔ ေဆးခန္း မိသားစု၀င္မ်ား၊ ေက်ာင္းသား/သူမ်ား စုစုေပါင္း ၂၀၀ ေက်ာ္ တက္ေရာက္ ဆုေတာင္းခဲ့ၾကပါတယ္။ ဆုေတာင္းပြဲ အခမ္းအနားကို မနက္ ၉ နာရီမွ ၁၀း၃၀နာရီ အထိ က်င္းပျပဳလုပ္ ခဲ့ပါတယ္။ ဆုေတာင္းပြဲမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္နဲ႔ ျမန္မာျပည္ဆိုင္ရာ ကုလသမဂၢ လက္ေအာက္ခံ အဖြဲ႕အစည္း ၁၃ ဖြဲ႕ရဲ႕ ပူးတြဲ ထုတ္ျပန္ခ်က္ေတြကို ဖတ္ၾကားခဲ့ပါတယ္။
Posted by
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
at
1:06 PM
0
comments
Labels: သတင္း
၁၉၇၀ ဇန္န၀ါရီ ၄ ရက္ (လြတ္လပ္ေရးေန႔) တြင္ ေမြးဖြား။ ၁၉၉၅ တြင္ ေဆးတကၠသိုလ္ (၂) မွ M.B.,B.S ဘြဲ႔ရ။ ၁၉၉၆ စက္တင္ဘာမွ ၁၉၉၇ ေဖေဖာ္၀ါရီအထိ ကိုယ္ပိုင္ေဆးခန္း ဖြင့္။ ၁၉၉၆ ႏို၀င္ဘာမွ ၂၀၀၅ ဇြန္အထိ ျမားနတ္ေမာင္မဂၤလာမဂၢဇင္းတြင္ တာ၀န္ခံအယ္ဒီတာအျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္။ ၂၀၀၅ ဇူလိုင္ ၁ ရက္တြင္ လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမသို႔ ေရာက္ရွိ။ ၂၀၀၆ ဇန္န၀ါရီမွ ၂၀၁၄ ဧၿပီအထိ မဲေဆာက္အေျခစိုက္ ျမန္မာႏိုင္ငံေဆးပညာရွင္မ်ားအသင္းတြင္ ဒု-ဥကၠဌ၊ ဘ႑ာေရးမွဴး၊ အလုပ္အမႈေဆာင္ေကာ္မတီ၀င္၊ တြဲဘက္အတြင္းေရးမွဴး တာ၀န္မ်ား ထမ္းေဆာင္ခဲ့။ ေ႐ႊ၀ါေရာင္သံဃာမ်ား ေမတၱာပို႔ စီတန္းလမ္းေလွ်ာက္သည့္ ၁၈-၉-၂၀၀၇ တြင္ ဘေလာ့ဂ္တင္ဆက္မႈ စတင္။