Saturday, May 30, 2015

ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားသမဂၢ၏ သမိုင္းျဖစ္ရပ္မွန္တစ္ခုကို ျပန္လည္ ေျပာျပျခင္း

ေက်ာင္းသားသမဂၢေခါင္းေဆာင္ေဟာင္း ေဒါက္တာမင္းသိမ္း (ခ) ဘိုးသိမ္း ေရးသားသည္။

အျပည့္အစံုသို႕...

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သို႔ အိတ္ဖြင့္ေပးစာ (မေရးလိုေသာ္လည္း၊ မေရးမျဖစ္ ေရးရေသာ ေပးစာ)

ေဒါက္တာရန္မ်ဳိးသိမ္း

ေမလ (၂၁) ရက္၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အစည္းအေ၀းအၿပီး၊ လႊတ္ေတာ္ေလ့လာေရး လာေရာက္သည့္ သန္လ်င္နည္းပညာတကၠသိုလ္ႏွင့္ ရန္ကုန္နည္းပညာတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားႏွင့္ေတြ႕ဆံုစဥ္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အမ်ဳိးသားပညာေရးဥပေဒတြင္ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ ပညာေရးဆိုင္ရာ ေဆြးေႏြးညွိႏိႈင္းဆံုးျဖတ္မႈမ်ား၌ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ခြင့္အတြက္ ေက်ာင္းသားသမဂၢ၀င္ေက်ာင္းသားႏွင့္ သမဂၢ၀င္မဟုတ္သူ ေက်ာင္းသားခြဲျခားေနမႈမွာ ဒီမိုကေရစီစံႏႈန္းႏွင့္ ကိုက္ညီမႈမရွိသည့္အျပင္၊ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒႏွင့္လည္း ကိုက္ညီမႈမရွိေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့သည္။

သမဂၢကိုယ္စားလွယ္၊ သမဂၢကိုယ္စားလွယ္ဆိုၿပီး၊ ရုိးရုိးပဲရွင္းျပမယ္။ ဒီလိုဆို သမဂၢ၀င္မဟုတ္တဲ့ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားေတြက အခြင့္အေရးတန္းတူ မရွိရဘူးလား။ ဒါကိုပဲေျပာတာ၊ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားကိုယ္စားလွယ္ဆိုတာကို လက္ခံတယ္။ သမဂၢကိုယ္စားလွယ္ဆိုတာ သမဂၢ၀င္နဲ႔ သမဂၢမဟုတ္သူေတြကို ခြဲျခားဆက္ဆံတာဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ထပ္မံရွင္းလင္းေျပာၾကားခဲ့သည္။

အခြင့္အေရးဆိုတာ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားအားလံုးမွာ တန္းတူညီတူရွိတယ္။ သမဂၢ၀င္မွ ကိုယ္စားလွယ္ျဖစ္ရမယ္ဆိုရင္ ဒါဟာအန္တီတို႔အျမင္မွာေတာ့ မမွ်တဘူး။ အားလံုးမွာအခြင့္ အေရးရွိရမယ္။ ေက်ာင္းသားကိုယ္စားလွယ္ေရြးတယ္ဆိုရင္ သမဂၢ၀င္မဟုတ္တဲ့သူကလည္း အေရြးခံပိုင္ခြင့္ရွိရမယ္။ သမဂၢ၀င္ကလည္း အေရြးခံပိုင္ခြင့္ရွိရမယ္။ အမ်ားႀကိဳက္တဲ့သူက ရမွာပဲေပါ့ဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အေသးစိတ္ရွင္းလင္းျပခဲ့သည္။

''လြတ္လပ္ၿပီးေခတ္ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားတြင္ ေက်ာင္းသားမွန္လွ်င္ ေက်ာင္းသားသမဂၢအဖြဲ႕၀င္ျဖစ္ရမည္ဟု သတ္မွတ္ထားသည့္အေလ်ာက္၊ ေက်ာင္း၀င္ေၾကးေပးရာတြင္ ေက်ာင္းသားသမဂၢႏွစ္စဥ္ေၾကးပါ တပါတည္းေကာက္ယူသည့္အေလ်ာက္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေျပာ သကဲ့သို႔ ေက်ာင္းသားထဲတြင္ သမဂၢေက်ာင္းသားႏွင့္ သမဂၢမဟုတ္ေသာေက်ာင္းသားကြဲျပားမႈသည္ ေရွးကတည္းက မရွိခဲ့ဟု သံုးသပ္ႏိုင္သည္။''

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံသမိုင္းတေလွ်ာက္မွသည္ လြတ္လပ္ၿပီးေခတ္၊ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ စစ္အာဏာမသိမ္းမီအခ်ိန္အထိ၊ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား၏ သမိုင္းေၾကာင္းကို လံုးေစ့ပတ္ေစ့ နားလည္ပံုမရဟု ကနဦးသံုးသပ္ႏိုင္သည္။ ပညာရွိသတိျဖစ္ခဲလည္းျဖစ္ႏိုင္သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားသည္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ အဂၤလန္၊ ျပင္သစ္အပါအ၀င္ အေနာက္အုပ္စု၀င္ႏိုင္ငံမ်ား၏ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားႏွင့္ အလြန္ကြဲျပားျခားနားေသာ သမိုင္းေၾကာင္းေပၚတြင္ ျဖစ္တည္ခဲ့သည္။ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား၏ သမိုင္းသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရးႏွင့္ အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးသမိုင္းႏွင့္ ျမင့္ျမင့္မားမား ဆက္စပ္ေနသည္။

ကိုလိုနီေခတ္သမိုင္းႏွင့္ ယွဥ္သံုးသပ္မည္ဆိုလွ်င္၊ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားကို အဂၤလိပ္အစိုးရႏွင့္ အလိုေတာ္ရိမ်ားက မ်က္မုန္းက်ဳိးၿပီး၊ လြတ္လပ္ေရး၊ အမ်ဳိးသားေရးႏွင့္ အမ်ဳိးသားပညာေရးကို လိုလားသူမ်ားက ဦးစီးေခါင္းေဆာင္ လုပ္ခဲ့ၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ႏွင့္ျပည္သူလူထု အက်ဳိးႏွင့္လြတ္လပ္ေရးကို လိုလားသူတိုင္း ေက်ာင္းသားသမဂၢအဖြဲ႕၀င္ျဖစ္ခဲ့ၾကၿပီး၊ အဂၤလိပ္ႏွင့္ အလိုေတာ္ရိ ဂိုဏ္း၀င္သားသမီးမ်ားက ေက်ာင္းသားသမဂၢကို ေရွာင္ၾကသည္။ မေကာင္းေျပာ ၾကသည္။ အပုတ္ခ်ၾကသည္။ ေက်ာင္းသားသမဂၢေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ဆိုးသြမ္းေက်ာင္းသားမ်ားသဖြယ္ ပံုရိပ္ေဖာ္ၾကသည္။

လြတ္လပ္ၿပီးေခတ္တြင္ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား ပိုမိုအားေကာင္းလာေသာအခါ၊ အစိုးရႏွင့္အစိုးရနီးစပ္သူမ်ားက ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ဖိႏွိပ္ကန္႔သတ္မႈမ်ား၊ ဖိအားေပးမႈမ်ား လုပ္လာၾကျပန္သည္။ ေက်ာင္းသားသည္ ေခတ္အဆက္ဆက္ ဟုတ္တိုင္းမွန္ရာ ျပည္သူ႔မ်က္ႏွာသာၾကည့္ ေျပာတတ္သူမ်ားျဖစ္ၿပီး၊ ဆက္စပ္အက်ဳိးစီးပြား မရွိသူမ်ားျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ အစိုးရကို သပိတ္ေမွာက္ရန္၊ ဆန္႔က်င္ရန္ ၀န္မေလးသူမ်ားျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အစိုးရႏွင့္ အစိုးရအလိုေတာ္ရိမ်ားက ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားကို အလိုေတာ္ရိေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ အစားထိုးႏိုင္ရန္ ျပင္ဆင္ခဲ့ၾကသည္။ အဂၤလိပ္ေခတ္ကလည္း အလားတူျဖစ္ခဲ့ဘူးသည့္ သာဓကမ်ားကိုေတြ႕ရွိရသည္။ နည္းလမ္းေပါင္းစံုႏွင့္ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား၏ အားေကာင္းမႈကိုခ်ဳိးႏွိမ္ခဲ့ၾကသည္။ ေက်ာင္းသားသမဂၢေခါင္းေဆာင္မ်ားကို အတိုက္အခံႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား၏ လက္ကိုင္တုတ္မ်ားအျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၏ လက္ကိုင္တုတ္မ်ားအျဖစ္လည္းေကာင္း ၀ါဒျဖန္႔ခဲ့ၾကသည္။ အစိုးရသည္ မဟုတ္မမွန္မေလ်ာ္ကန္တာ မ်ားမ်ားလုပ္ေလ၊ ေက်ာင္းသားမ်ားကို ပိုမိုေၾကာက္ရေလျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားသည္ ဒီမိုကေရစီပညာေရးအသံ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအသံ၊ ဒီမိုကေရစီေရးအသံ အပါအ၀င္ ေအာက္ေျချပည္သူလူထုအသံမ်ားကို တစိုက္မတ္မတ္ ကိုင္စြဲလာေသာအခါ၊ အစိုးရမင္းမ်ားသည္ ပိုမိုတုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားခဲ့ၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား၏အားေကာင္းမႈကို ၿဖိဳခြဲႏိုင္မည့္နည္းလမ္းမ်ားအား အထပ္ထပ္ စဥ္းစားေဖာ္ေဆာင္ခဲ့ၾကသည္။ ေက်ာင္းသားလႊတ္ေတာ္မ်ားဟုပင္ တင္စားေခၚဆိုရမည့္ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားသည္ အနာဂတ္ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ေမြးထုတ္သည့္ ေက်ာင္းႀကီးမ်ားသဖြယ္ တင့္ေတာင့္တင့္တယ္ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ လာဘ္မစား၊ အခြင့္အေရးမယူ ျပည္သူကိုသာ တစ္စိုက္မတ္မတ္မ်က္ႏွာမူခဲ့ၾကသည္။ ထိုအေျခအေနတြင္ ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား၏ ၾသဇာအရွိန္အ၀ါသည္ ျမန္မာျပည္သူလူထုအၾကားတြင္ အလြန္အမင္း အေရးပါအရာေရာက္ခဲ့သည္ကို ေတြ႔ရွိရသည္။

လြတ္လပ္ၿပီးေခတ္ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားတြင္ ေက်ာင္းသားမွန္လွ်င္ ေက်ာင္းသားသမဂၢအဖြဲ႕၀င္ျဖစ္ရမည္ဟု သတ္မွတ္ထားသည့္အေလ်ာက္၊ ေက်ာင္း၀င္ေၾကးေပးရာတြင္ ေက်ာင္းသားသမဂၢႏွစ္စဥ္ေၾကးပါ တပါတည္းေကာက္ယူသည့္အေလ်ာက္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေျပာ သကဲ့သို႔ ေက်ာင္းသားထဲတြင္ သမဂၢေက်ာင္းသားႏွင့္ သမဂၢမဟုတ္ေသာေက်ာင္းသား ကြဲျပားမႈသည္ ေရွးကတည္းက မရွိခဲ့ဟု သံုးသပ္ႏိုင္သည္။ ေက်ာင္းသားသမဂၢႏွင့္ သမဂၢမဟုတ္ေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားအၾကား ေသြးခြဲသပ္သွ်ဳိမႈသည္ ယေန႔ေခတ္ကာလတြင္ ပိုမိုေခတ္စားလာသည္ကို သတိျပဳမိသည္။ အာဏာပိုင္အဆင့္ဆင့္ကလည္း ေက်ာင္းသားမ်ားအၾကား သမဂၢေက်ာင္းသားႏွင့္ ပရဟိတေက်ာင္းသား ေသြးကြဲေအာင္ နည္းလမ္းေပါင္းစံုႏွင့္ အကြက္ခ်ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိသည္။ ေက်ာင္းသားမွန္လွ်င္ ေက်ာင္းသားသမဂၢအဖြဲ႕၀င္ျဖစ္ရမည္ဆိုေသာ စကားသည္ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရးႏွင့္ လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းစဥ္ကာလကတည္းက ေက်ာင္းသားထုအၾကား တြင္က်ယ္ေနခဲ့သည့္ သခင္ေက်ာင္းသားမွန္လ်င္၊ လြတ္လပ္ေရးႏွင့္ အမ်ဳိးသားေရးကို အဖိုးထားေသာေက်ာင္းသားမွန္လွ်င္ ေက်ာင္းသားသမဂၢအဖြဲ႕၀င္ျဖစ္ရမည္ဆိုေသာ စကားႏွင့္ဆက္စပ္ေနသည္။ ထိုေခတ္ ထိုအခါက အလိုေတာ္ရိေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ aက်ာင္းသားအခ်ဳိ႕သာ ေက်ာင္းသားသမဂၢ၀င္ မဟုတ္ခဲ့ၾကေပ။ ေက်ာင္းသားသမဂၢအဖြဲ႔၀င္ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ သမဂၢတြင္ တက္တက္ႂကြႂကြ ၀င္လုပ္မလုပ္သည္ တစ္ဦးခ်င္းအေပၚတြင္ မူတည္သည္။

ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးသမိုင္းတြင္ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားကို ရုိက္ခ်ဳိးဖ်က္ဆီးခဲ့ၿပီး၊ ေက်ာင္းသားသမဂၢ အေဆာက္အဦႀကီးကိုပါ ေဖာက္ခဲြဖ်က္စီးခဲ့သည့္ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္းတြင္ ေက်ာင္းသားသမဂၢလႈပ္ရွားမႈမ်ားသည္ အစိုးရဆန္႔က်င္ေရး ေျမေအာက္လႈပ္ရွားမႈမ်ားအသြင္ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့သည္။ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီႏွင့္ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီ ေခတ္အဆက္ဆက္တြင္ ေျမေအာက္ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားသည္ ျပည္သူလူထုကိုမ်က္ႏွာမူလ်က္၊ အစိုးရဆန္႔က်င္ေရးလႈပ္ရွားမႈမ်ားကို တဗိုလ္က်တဗိုလ္တက္စနစ္ျဖင့္ လုပ္လာခဲ့ၾကသည္မွာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္အထိျဖစ္သည္။ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ရွစ္ေလးလံုး ဒီမိုကေရစီအေရးေတာ္ပံုႀကီးတြင္လည္း ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားသည္ ပံုစံမ်ဳိးစံုႏွင့္ ပူးေပါင္းပါ၀င္ခဲ့ၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အစိုးရအဆက္ဆက္၊ အာဏာရွင္အဆက္ဆက္တို႔သည္ ေက်ာင္းသားသမဂၢ၊ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈမ်ားကို နည္းလမ္းမ်ဳိးစံုႏွင့္ ေျခထိုးခဲ့၊ ဖ်က္ဆီးခဲ့ၾကသည္။

မ်က္ေမွာက္ေခတ္တြင္လည္း ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ေက်ာင္းသားအခြင့္အေရးမ်ားသာမက၊ ဒီမိုကေရစီေရးႏွင့္လူ႔အခြင့္အေရးအထိ ျဖန္႔က်က္လႈပ္ရွားကိုယ္စားျပဳလ်က္ရွိသည့္အေနအထားကို အာဏာပိုင္အဆင့္ဆင့္က မ်က္မုန္းက်ဳိးလ်က္ရွိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားထုကိုနည္းမ်ဳိးစံုႏွင့္သပ္သွ်ဳိေသြးခြဲလ်က္ရွိသည္။ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားကို နည္းေပါင္းစံုႏွင့္ ရုိက္ခ်ုိးဖိႏွိပ္ထားႏိုင္ရန္ ျပင္ဆင္လ်က္ရွိသည္။

အမ်ဳိးသားပညာေရးဥပေဒပါ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားႏွင့္အညီဖြဲ႕စည္းမည့္ေကာင္စီတြင္ ေက်ာင္းသားသမဂၢကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ ဆရာသမဂၢကိုယ္စားလွယ္မ်ားဟု ထည့္သြင္းေဖာ္ျပျခင္းသည္ ေက်ာင္းသားသမဂၢ၀င္မဟုတ္ေသာ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ကိုယ္စားျပဳမႈကို ထိခိုက္ႏိုင္သည္ဟူေသာ ေကာက္ခ်က္သည္ အေျခအျမစ္ ကင္းမဲ့လြန္းသည္။ ေက်ာင္းသားမွန္လွ်င္ ေက်ာင္းသားသမဂၢအဖြဲ႔၀င္ ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ သမဂၢေရြးေကာက္ပြဲတြင္ မဲတစ္မဲေပးပိုင္ခြင့္ရွိၿပီး ျဖစ္သည္။ သမဂၢ၀င္ျဖစ္ျဖစ္မျဖစ္ျဖစ္၊ သမဂၢတြင္၀င္လႈပ္ရွားပါ၀င္ျခင္းရွိရွိ၊ မရွိရွိ မဲေပးပိုင္ခြင့္ကို ေက်ာင္းသားျဖစ္ကတည္းက ရရွိၿပီးျဖစ္သည့္အတြက္ ကိုယ္စားလွယ္ေရြးရာတြင္ မဲေပးႏိုင္ခြင့္ကို အက်ဳိးရွိရွိအသံုးျပဳႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။

ေက်ာင္းသားသမဂၢကိုယ္စားလွယ္ဟု ဆိုလိုရင္းသည္ ေက်ာင္းသားအားလံုး၏ တန္းတူရည္တူကိုယ္စားျပဳခြင့္ကို လံုးလံုးမထိခိုက္ႏိုင္ေပ။ ေက်ာင္းသားတိုင္းသည္ ေက်ာင္းသားသမဂၢအဖြဲ႕၀င္ျဖစ္ၿပီးသည့္အေလ်ာက္၊ အေရြးခံပိုင္ခြင့္သည္ တန္းတူရည္တူရၿပီးျဖစ္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဆိုလိုေသာ သမဂၢေက်ာင္းသားႏွင့္ သမဂၢအဖြဲ႕၀င္မဟုတ္ေသာေက်ာင္းသားခြဲျခားမႈသည္ အာဏာရွင္အစိုးရမ်ားအဆက္ဆက္ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားကို ရန္သူသဖြယ္ျပဳမူတိုက္ခိုက္ခဲ့သည့္ အာဏာရွင္ႀကီးမ်ား၏ လမ္းေၾကာင္းႏွင့္ တထပ္တည္းက်ေနသည္ကို အံ့ၾသတုန္လႈပ္စြာသတိျပဳမိသည္။

ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားသည္ ေက်ာင္းသားထုအခြင့္အေရးကို တိုက္ပြဲ၀င္ေနၾကသူမ်ားျဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ အဆိုပါအခြင့္အေရးမ်ား ျပည့္၀ခံစားရေသာအခါ ေက်ာင္းသားသမဂၢေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ သမဂၢေက်ာင္းသားမ်ားသာ ရရွိခံစားႏိုင္သည္မဟုတ္ ေက်ာင္းသားထုတစ္ရပ္လံုး ရရွိခံစားႏိုင္မည္ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္၊ ေက်ာင္းသားထုအမ်ားစုႀကီးအေပၚ ကိုယ္စားျပဳမႈသည္ ေက်ာင္းသားထုအခြင့္အေရးေတာင္းပြဲ၊ တိုက္ပြဲမ်ားႏွင့္သာ ဆက္စပ္မည္ျဖစ္သည္။ အမ်ဳိးသားပညာေရးသပိတ္စစ္ေၾကာင္းကိုလည္း ၿမိဳ႕ရြာအႏွံ႕ ျပည္သူလူထုက ေသာင္းေသာင္းျဖျဖႀကိဳဆိုခဲ့ၾကသည္မွာ မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႕ျဖစ္သည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေက်ာင္းသားသမဂၢႏွင့္ပတ္သက္ေသာမွတ္ခ်က္မ်ားကို ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကိုေအာင္ဆန္း၊ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသာ သက္ရွိထင္ရွားရွိလ်က္ ၾကားသိရမည္ဆိုလွ်င္ အလြန္အမင္းစိတ္ဆင္းရဲ၊ စိတ္မခ်မ္းမေျမ႕ျဖစ္ရဖြယ္ရွိသည္။ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးသမိုင္းတြင္ ႏွစ္အနည္းငယ္သာ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က်ပါ၀င္ခဲ့ရသည့္ အေတြ႕အႀကံဳ ႏုနယ္မႈကလည္း မွားယြင္းေသာ၊ ေၾကာင္းက်ဳိးမဆီေလ်ာ္ေသာ ေကာက္ခ်က္မ်ားဆီ ဆြဲေခၚသြားခဲ့ပံုရသည္။ အဘ သခင္အုန္းျမင့္သာ သက္ရွိထင္ရွားရွိဦးမည္ဆိုလွ်င္လည္း၊ ရင္ေမာပင္ပန္းကာ တဖ်စ္ေတာက္ေတာက္ ျမည္တြန္ေတာက္တီးဦးမည္ ျဖစ္သည္။

ေက်ာင္းသားမ်ားကို ကိုယ္စားျပဳသည့္ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားရွိရမည္။ အလုပ္သမားမ်ားကိုကိုယ္ စားျပဳသည့္ အလုပ္သမားသမဂၢမ်ားရွိရမည္။ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ားကို ကိုယ္စားျပဳသည့္ ေတာင္သူလယ္သမားသမဂၢမ်ား ရွိရမည္။ အာဏာရွင္ေခတ္အဆက္ဆက္ ပက္ပက္စက္စက္ ရုိက္ခ်ဳိးခံထားရေသာ သမဂၢမ်ားကို အားေကာင္းေမာင္းသန္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္မွ၊ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲသည္ အားေကာင္းေမာင္းသန္ႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။

အမ်ဳိးသားပညာေရးဥပေဒတြင္ ေက်ာင္းသားသမဂၢကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ ဆရာသမဂၢကိုယ္စားလွယ္မ်ားေနရာတြင္ ေက်ာင္းသားကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ ဆရာကိုယ္စားလွယ္မ်ားဟု ျပင္ဆင္ရန္ အဆိုတင္သြင္း၊ ေဆြးေႏြးအတည္ျပဳခဲ့သည့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေခါင္းေဆာင္ေသာ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္သည္ ႏိုင္ငံေရးအရ အမွားႀကီးတစ္ခုကို က်ဴးလြန္လိုက္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ အမွားကိုအမွားမွန္းမသိႏိုင္ပဲ၊ ဆက္စြဲကိုင္ေနမည္ဆိုလွ်င္ ေရွ႕ခရီးသည္ သာယာေျဖာင့္ျဖဴးႏိုင္ေျခ နည္းပါးဦးမည္ ျဖစ္သည္။ ထို႔အျပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ဒီခ်ဳပ္လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားသည္ လက္ပံတန္းၿမိဳ႕၌ ေက်ာင္းသားျပည္သူမ်ားအား လူမဆန္စြာ အၾကမ္းဖက္တိုက္ခိုက္ၿဖိဳခြဲခဲ့ျခင္းအေပၚ ႏႈတ္ဆိတ္ေနျခင္း၊ ပါးစပ္ပိတ္ေနျခင္းသည္လည္း ႏိုင္ငံေရးအရ အမွားႀကီးတစ္ခုကို က်ဳးလြန္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံထားရသူမ်ားကို အျမန္ဆံုးျပန္လည္လႊတ္ေပးေရး ေတာင္းဆိုရန္ ပ်က္ကြက္သည့္အခ်က္သည္လည္း ႏိုင္ငံေရးအရ အျပစ္က်ဴးလြန္မႈပင္ျဖစ္သည္။ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္၏ လက္ပံတန္းၿမိဳ႕နယ္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္သည္ ေက်ာင္းသားမ်ားအားအၾကမ္းဖက္ႏွိမ္နင္းမႈ၊ မတရားဖမ္းဆီးမႈ၊ မတရား ရုံးတင္စစ္ေဆးမႈမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး၊ တစ္လံုးတစ္ပါဒမွ် ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားျခင္းမရွိသည္မွာလည္း ဒီခ်ဳပ္ပါတီ၏ ႏိုင္ငံေရးအျပစ္က်ဴးလြန္မႈပင္ ျဖစ္သည္။

စနစ္တက် ဆန္းစစ္မည္ဆိုလွ်င္၊ ၁၉၄၆ ခုႏွစ္ ႏွင့္ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးကို ေခါင္းေဆာင္ခဲ့သည့္ အသက္ (၃၂) ႏွစ္အရြယ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ၏ ေျခဖ်ားကို ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးကို ဦးေဆာင္ေနသည့္ အသက္ (၇၀) အရြယ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ လံုးလံုးမမီပါ။ ထပ္ေျပာရမည္ဆိုလွ်င္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္အတူ ဒီခ်ဳပ္ကို ေခါင္းေဆာင္ေနၾကသည့္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားအၾကားတြင္ သခင္ျမလိုပုဂၢိဳလ္၊ ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ဳိႏွင့္တူေသာပုဂၢိဳလ္၊ ဦးဘ၀င္းလိုပုဂၢိဳလ္၊ မိုင္းပြန္ေစာ္ဘြားလိုပုဂၢိဳလ္၊ ဦးရာဇာတ္လိုပုဂၢိဳလ္၊ မန္းဘခိုင္လိုပုဂၢိဳလ္မ်ားကို လံုးလံုးမေတြ႕ရွိရျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေရးသည္ တစ္ဦးေကာင္းတစ္ေယာက္ေကာင္းမရ၊ တစ္ပြဲတိုး မရသည္မွာ ေရွးကတည္းကျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေရးအရ အစုအဖြဲ႕၊ အသင္းအပင္းေကာင္းမွသာ တိုင္းျပည္ႏွင့္ ျပည္သူလူထုအက်ဳိးကို ေရွးရႈႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။

ေလးစားလ်က္
ေဒါက္တာရန္မ်ဳိးသိမ္း
ရန္ကုန္၊ ျမန္မာ

အျပည့္အစံုသို႕...

ေက်ာင္းသား၀တၱရား

(ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေက်ာင္းသားဘ၀က ေရးသားခဲ့သည့္ ေဆာင္းပါး)

အဂၤလိပ္စာေရးဆရာႀကီး ရွိတ္စပီးယားက ကမၻာ့အလံုးစံုသည္ ဇာတ္ခံုမွ်သာတည္းဟု မိန္႔ျမြက္ဖူး၏။ ထုိကမၻာ့ဇာတ္ခံုအတြင္း လူအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ အရြယ္အမ်ဳိးမ်ဳိး၊ အတန္းအစားအမ်ဳိးမ်ဳိးတို႔သည္ ကိုယ့္အခန္းကို ကိုယ္တိုင္ တတ္ႏုိင္ေအာင္ ခင္းသြားရေလသည္။ သုိ႔ျဖစ္ရာ လူတုိင္းလူတုိင္းမွာ သိၾကားတတ္ေသာ အခ်ိန္အရြယ္မွစ၍ ေသသည္ထိေအာင္ မိမိ၏အလုပ္၀တၱရားအျဖစ္ ရွိ၏။ ထုိ၀တၱရားကို ေက်ပြန္မွသာလွ်င္ ေလာက၌ လူျဖစ္က်ဳိး နပ္ေပမည္။ ကမၻာ၏ေနာက္ေခတ္အေမြခံ ျဖစ္ၾကေသာ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ေက်ာင္းသားတို႔မွာလည္း အထူးသျဖင့္အသက္ ၁၆ ႏွစ္၊ ၁၇ ႏွစ္မွ အထက္သုိ႔ရွိေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားမွာလည္း အဆိုပါ၀တၱရားဥပေဒမွ မကင္းလြတ္ၾကေခ်။ ယင္းသုိ႔ျဖစ္လွ်င္ ေက်ာင္းသား၏၀တၱရားသည္ အဘယ္နည္း။

အျမင္က်ယ္က်ယ္ ၾကည့္ေလ့ရွိေသာ သူတို႔သည္ ေက်ာင္းသားဆိုသည္မွာ အတန္း စာက်က္၍ စာေမးပြဲေအာင္႐ုံမွ်ဟူေသာ အမ်ားအယူအဆ၏ တိမ္ျခင္းအျဖစ္ကို သိရွိ ၾကေလသည္။ ထုိအယူအဆကား ေခတ္ေအာက္က်သည့္ အယူမွ်သာျဖစ္ေပသည္။ ပညာေရးကို ကြၽမ္းက်င္ေသာ ကမၻာ့ပညာရွိတို႔သည္ ေလာကအေရး၊ ဓမၼအေရး ျပႆနာအရပ္ရပ္တုိ႔ကို စိစစ္ေ၀ဖန္ေျဖရွင္းတတ္ေသာ ပညာမွ စာအုပ္စာေပကို အံ၍ရေသာ အမွတ္သညာႏွစ္ရပ္ကိုခြဲျခား၍ ထားေလသည္။ စာေမးပြဲကိုေအာင္ျမင္သူသည္ေလာက စစ္ပြဲတြင္လည္း ေအာင္ျမင္ႏုိင္သည့္ အရည္အခ်င္းရွိသည္ဟု မုခ်ဆက္ဆက္ မဆိုသာေခ်။ ဤသုိ႔လွ်င္ စာေမးပြဲ၏ အေၾကာင္း သနစ္ကို ေဖာ္ထုတ္လာၾက၏။ An Examination of Examinations (စာေမးပြဲမ်ား၏ အက်ဳိးအျပစ္ စစ္ေဆးခ်က္)ဆိုေသာ စာအုပ္တြင္ ဤအခ်က္ကို ရွင္းလင္းျပသထားေပ ၏။ စာေမးပြဲတစ္ခု၏ အေျဖစာရြက္မ်ားကို စာစစ္သူအမ်ဳိးမ်ဳိးအား စစ္ေဆးေစရာအေျဖ တစ္ခုတည္းကိုပင္ အမွတ္ေပးပံုခ်င္းမတူသည္ကို ေတြ႔ရေပသည္။ တစ္ဖန္ စာစစ္သူတစ္ဦးတည္းက ေျခာက္ႏွစ္ခန္႔ကျဖတ္ခဲ့ေသာ အေျဖကို ေနာက္ထပ္စစ္ေဆးသည့္အခါ ပထမအမွတ္ေပးပံုႏွင့္ ေနာက္တစ္ခါအမွတ္ ေပးပုံခ်င္းမွာ ကြာျခားသည္ကို ေတြ႔ရေလသည္။ ကမၻာေက်ာ္ ျပဇာတ္ေရးဆရာ ဘားနတ္ေရွာကလည္း တစ္ရံေသာအခါက အတန္းထဲတြင္ ထိပ္က်ေသာေက်ာင္းသားသည္ ေလာကအလယ္တြင္ ေအာက္ဆံုးထစ္ေရာက္တတ္သည္ဟု မိန္႔ဆိုဖူးသည္။

''လူတုိင္း လူတိုင္း တစ္ဦးနွင့္တစ္ဦး အေပါင္းအသင္း သမဂၢရွိမွသာ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ အယူအဆ အမွတ္အသားတို႔ကို ေတြ႔ျမင္သိရွိရ၍ ပိုမို အျမင္က်ယ္လာႏုိင္ေလသည္။ သုိ႔အျမင္က်ယ္မွ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး အနာခံတတ္ျခင္း၊ ေစာင္မကူညီတတ္ျခင္း၊ အေျပာအဆို အေနအထုိင္ ျပဳျပင္လာျခင္း စသျဖင့္ ေလာက၌ လူလုပ္တတ္သည့္ အရည္အခ်င္းမ်ား ရရွိႏုိင္ေလသည္။''

ဤတြင္ ကမၻာေက်ာ္စာေရးဆရာႀကီး၏ အေရးအသားကို ၎ ေရးသားသျဖင့္ ယုံၾကည္ရမည္ဟု မဆိုလို၊ သုိ႔ရာတြင္ ၎ကား အေၾကာင္းမဲ့ မေရးသားရာ၊ ယင္းသုိ႔ျဖစ္ရကား ကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ ကမၻာ့ရာဇ၀င္တြင္သာမက အေထာက္အထားမ်ားကိုၾကည့္မည္ဆိုလွ်င္ ကမၻာ့ထိပ္တန္းက်ေရာက္ေသာပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ စာေမးပြဲမ်ားတြင္ ထိပ္တန္းက်သူ ခ်ည္းမဟုတ္ေပ။ ဥပမာ အနည္းငယ္ထုတ္ျပရေသာ္ ယခုေခတ္ကမၻာ့ထိပ္တန္းသမား မ်ားတြင္ ဟစ္တလာႏွင့္ မူဆိုလီနီတို႔သည္ ေက်ာင္းမွာပင္ ေကာင္းစြာမေနခဲ့ၾကရေပ။ မဟတၱမဂႏၵီသည္လည္း ေကာလိပ္ေက်ာင္း တြင္ ေရာက္ဖူး႐ုံမွ်ရွိ၍ ေက်ာင္းသားအျဖစ္ ေနစဥ္အခါက ထူးထူးခြၽန္ခြၽန္မရွိေခ်။ ပန္ဒစ္ဂ်၀ါဟလာေန႐ူးသည္လည္း အဂၤလန္ျပည္ရွိ နာမည္ေက်ာ္ေက်ာင္းႏွင့္ တကၠသိုလ္တို႔မွ ေအာင္ျမင္ခဲ့လင့္ကစား ေက်ာင္းသားအျဖစ္ျဖင့္ မ်ားစြာ မထူးခြၽန္လွ။ ဘီေအဂုဏ္ထူးတန္းတြင္ဒုတိယတန္းမွ်သာရေလသည္။ သုိ႔ရာတြင္ ထုိအခါက ၎အထက ္ပထမရခဲ့ေသာ သူတစ္ဦးမွာ ရန္ကုန္တြင္ ပါေမာကၡတစ္ဦးအျဖစ္ျဖင့္ ၎ကဲ့သုိ႔ ေက်ာ္ၾကားျခင္း မရွိေပ။ အဂၤလိပ္စာေရးဆရာႀကီးမ်ားျဖစ္ၾကေသာ ဂိုးလ္စမစ္ဆာ၀ါလတာစေကာ့ စေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔မွာလည္း ေက်ာင္းေနစဥ္က ထူးခြၽန္ျခင္းမရွိ။

ဆာ၀ါလတာစေကာ့မွာမူ လူႏြားဟုပင္ ဆရာ၏ အေခၚခံရေလသည္။ ဤကား ဥဒါဟ႐ုဏ္ကို အက်ဥ္းမွ်သ႐ုပ္ေပၚေအာင္ ျပလိုက္ျခင္းတည္း။ ဤသုိ႔ျဖစ္ရျခင္း၏ အေၾကာင္းစစ္ရလွ်င္ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္၏ တန္ဖိုးကို မည္မွ်ရွိသည္ဟု ခ်ိန္ဆရန္ တစ္ထစ္ခ်သတ္မွတ္ထားေသာ နည္းမရွိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေပသည္။

စင္စစ္ေသာ္ကား ေက်ာင္းပင္တစ္ခါမွ် မေနဖူး၍ စာတစ္လံုးမွ်မသင္ဖူးသူပင္ ပညာ ရွိျဖစ္ႏုိင္၏။ ဤကားျဖစ္ႏုိင္သည့္အေၾကာင္းကို အကြၽန္ဆိုျခင္းျဖစ္ေပသည္။ ယခုကမၻာ ေပၚမွာရွိသည့္ စာအုပ္အားလံုးသည္ အရင္းစစ္လွ်င္ ေလာက၏အေၾကာင္းကို အမ်ဳိးမ်ဳိး မွတ္သားခ်က္မ်ားသာျဖစ္ေပသည္။ ထုိမွတ္သားခ်က္မ်ားကို ေရးသူမ်ား၏အာေဘာ္၊ ၎တို႔ေရးရာေဒသ၊ ေရးသည့္အခ်ိန္ကာလ စသည္တို႔ကိုၾကည့္၍ ေ၀ဖန္ၿပီးလွ်င္ ေလာ ကအလုပ္၀တၱရားတြင္ သံုးစြဲမွသာ စာတတ္အမွန္ျဖစ္ေပသည္။

အကယ္၍ စာမတတ္သူသည္ ေလာက အမွတ္အသားေကာင္းမြန္၍ ေနရာခ်တတ္ ပါလွ်င္ စာတတ္ေနရန္မလိုေခ်။ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ မူဆိုလုိနီက ၎၏ အတၳဳပၸတၱိတြင္ ကြၽႏ္ုပ္ဖတ္ခဲ့ေသာ အႀကီးဆံုးစာအုပ္ကား ကြၽႏ္ုပ္ေနခဲ့၊ ေနဆဲေသာ ေလာကႀကီးပင္တည္းဟု ေရးထား၏။ ထုိကဲ့သုိ႔စာအုပ္ေပစာမွ ေက်ာ္လြန္ေသာပညာကို အဘယ္သုိ႔ ရအံ့နည္း။

ထိုပညာစစ္ကိုရရန္ လြတ္လပ္စြာေတြး ေတာေျပာဆို ေဆြးေႏြးလုပ္ကိုင္လိုေသာ စိတ္ကိုေမြးရန္လို၏။ ဤအခ်က္ကို ပညာေရးကြၽမ္းက်င္သူပုဂၢိဳလ္မ်ားက Academic Freedom (ပညာသင္ၾကားေရးလြတ္လပ္ခြင့္)ဟု ေခၚၾက၏။ ဤအခ်က္ကား ကမၻာ့ရာဇ၀င္ကို တစ္မ်ဳိးတစ္မည္ေျပာင္းလြဲေစသည့္ ရီေနဆန္ႏွင့္ ရီေဖာင္ေမးရွင္း ေခၚ ေခတ္သစ္၀ါဒ ေလာကဓာတ္ပညာျပန္႔ပြားရာ အေၾကာင္းရင္းတည္း။ ဤအခ်က္ကား ကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ ေဂါတမဘုရားသခင္ေဟာၾကားေသာ ကာလမသုတၱန္သေဘာအရပင္တည္း။

ထိုလြတ္လပ္စြာ ေတြးေတာေျပာဆို ေဆြးေႏြးလုပ္ကိုင္လိုေသာစိတ္ ရွိရမည္ဆို ရာတြင္ ကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ မိမိထင္ရာ ေတြးေတာေျပာဆိုလုပ္ကိုင္ျခင္းမဟုတ္ေပ။ ေလာကရွိ လူအေပါင္းတို႔သည္ ေရတြင္းထဲရွိ ဖားသူငယ္ကဲ့သုိ႔ေန၍မျဖစ္ေပ။ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ကူးလူးဆက္ဆံရေလသည္။ ယခုေခတ္ အခါတြင္ ဤသုိ႔ကူးလူးဆက္ဆံျခင္းမွာ ပိုမို၍ပင္ နယ္က်ယ္လာေလသည္။ ယခု အတုိင္းတုိင္းအျပည္ျပည္ ေတြ႔ၾကံဳေနရေသာ ရွားပါးေရးေခတ္သည္ ထုိဥပေဒကိုလြန္ဆန္၍ ကိုယ့္ဘက္ကိုယ့္သေဘာကိုသာ ျမင္ေသာ ၀ါဒေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ ကမၻာစစ္ႀကီး၏ ပဲ့တင္သံျဖစ္ေလသည္။ ထုိသုိ႔ျဖစ္ရာ လူတုိင္း လူတိုင္း တစ္ဦးနွင့္တစ္ဦး အေပါင္းအသင္း သမဂၢရွိမွသာ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ အယူအဆ အမွတ္အသားတို႔ကို ေတြ႔ျမင္သိရွိရ၍ ပိုမို အျမင္က်ယ္လာႏုိင္ေလသည္။ သုိ႔အျမင္က်ယ္မွ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး အနာခံတတ္ျခင္း၊ ေစာင္မကူညီတတ္ျခင္း၊ အေျပာအဆိုအေနအထုိင္ ျပဳျပင္လာျခင္း စသျဖင့္ ေလာက၌ လူလုပ္တတ္သည့္ အရည္အခ်င္းမ်ား ရရွိႏုိင္ေလသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ကူးလူးဆက္ဆံအျမင္သန္ေအာင္ ေက်ာင္းမ်ား၊ တကၠသိုလ္မ်ားတြင္ ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစားထားျခင္း၊ အသင္းအပင္းမ်ားေထာင္ျခင္း စသည္တုိ႔ကို ျပဳ လုပ္ၾကရေလသည္။ သုိ႔ရာတြင္ အေပါင္းအသင္း သမဂၢအတြက္ ျပဳလုပ္ရာတြင္ လြတ္ လပ္စြာမေျပာရ၊ မဆိုရ၊ မလုပ္ရ၊ မေဆြး ေႏြးရလွ်င္ မ်က္စိပိတ္ထားသည္ႏွင့္ တူျပန္သည္။ သုိ႔ျဖစ္ရာ ႏွစ္ဖက္ႏွစ္ခ်က္စုမွ ပညာေရးအစစ္မည္ေလသည္။

တစ္ဖန္ယေန႔ျဖစ္ေသာ ေက်ာင္းသား မ်ားသည္ မနက္ျဖန္ျပည္ႀကီးသားမ်ား ျဖစ္ၾက၏ဟု ဆို႐ိုးစကားရိွ၏။ သို႔ျဖစ္ရာ ျပည္ႀကီးသားတို႔၏ အဂၤါလကၡဏာတို႔ႏွင့္ညီေအာင္ အုပ္ခ်ဳပ္နည္း၊ မိမိအခြင့္အေရးအတြက္ တိုက္ခိုက္နည္း၊ စကားေျပာနည္း၊ စည္းကမ္းေသ၀ပ္နည္း၊ ကိုယ္လက္က်န္းမာေရး စသည္ျဖင့္ အမ်ဳိးမ်ဳိးစံုေအာင္ အသင္းအပင္းမ်ား ကစားနည္းမ်ားကို ထြင္ၾကရ၏။ ထိုမွ်မက ယခုအခါ တစ္ႏုိင္ငံႏွင့္တစ္ႏုိင္ငံမွာ ခြဲစပ္၍ မျဖစ္ႏိုင္။ တ႐ုတ္ျပည္၊ စပိန္ျပည္၊ ပါလက္စတိုင္းျပည္တြင္ အျဖစ္အပ်က္မ်ားသည္ ဤတိုင္းျပည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ကမၻာ့ယဥ္ေက်းျခင္းကိုလည္းေကာင္း၊ လူသတၱ၀ါတို႔အားလည္းေကာင္း၊ မည္သို႔မည္ပံုထိခိုက္ မည္ဟုသိႏုိင္ေအာင္ ကမၻာ့အေျခအေနကိုလည္း မိမိရရသိရန္လို၏။ ဤသည္တို႔ကား အၾကမ္းမွ် ေက်ာင္းသားတို႔ျပဳလုပ္ရမည့္ ၀တၱရားမ်ားျဖစ္ၾက၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ကမၻာရိွ ေက်ာင္းသားအေပါင္းတို႔သည္ လႈပ္လႈပ္ ရြရြျဖစ္၍ စစ္မက္တားျမစ္ေရး၊ အလုပ္ လက္မဲ့ပေပ်ာက္ေရး အေၾကာင္းစနစ္ကို ရွာေဖြေနၾက၏။ အေျခအထူးမလွေသာ စပိန္ျပည္ႏွင့္ တ႐ုတ္ျပည္တို႔တြင္ ေက်ာင္းသားတို႔မွာ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ တိုက္ခိုက္ေနၾကရ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ အခ်ိန္ႏွင့္အခါ အေလ်ာက္လည္း ေက်ာင္းသား၏ ၀တၱရားလည္း ကြဲလာ၏။ ဤသို႔ျပဆိုခဲ့ၿပီးေသာ ေက်ာင္းသား၀တၱရားအားလံုးကို သိသည္ႏွင့္အညီ ေနာင္ေခတ္ဗမာျပည္ကို ဖန္တီးမည့္ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ယခုလူမ်ားကဲ့သို႔ မညီမညြတ္ မလုပ္တတ္မကိုင္တတ္ မျဖစ္ရေအာင္ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ ယခုအခါ ျမန္မာႏုိင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢအသင္းႀကီးကို အထင္အရွားတည္ေထာင္ထား၏။ ထိုအသင္းကို ၀င္ေရာက္အားေပးရန္မွာ ေက်ာင္းသားတိုင္း၊ တိုင္းျပည္ခ်စ္စိတ္ရိွေသာသူတိုင္းတို႔၏ တာ၀န္၀တၱရားပင္တည္း။

ေအာင္ဆန္း

အျပည့္အစံုသို႕...

ေနာက္ဆံုးရ ျမန္မာသတင္းမ်ား

ေနာက္ဆံုးရ ျမန္မာသတင္းမ်ားအား
ဓာတ္ပံုေပၚ ကလစ္၍ ဖတ္ရႈပါ။

အျပည့္အစံုသို႕...

ျပည္သူ႔အတြက္ ''ျပည္သူ႔ဟစ္တိုင္''

စည္းကမ္းခ်က္မ်ား ။ ။ မည္သူမဆို ဤ "ျပည္သူ႔ဟစ္တိုင္'' တြင္ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားမႈကို အေထာက္အကူျဖစ္ေစမည့္ ေထာက္ျပ ေ၀ဖန္ သံုးသပ္ခ်က္မ်ားကို လာေရာက္ ေရးသားရင္ဖြင့္ႏိုင္ပါသည္။ လြတ္လပ္စြာ ေရးသားခြင့္ကို အလြဲသံုးစားျပဳ၍ ရင့္သီးရိုင္းစိုင္း ရုန္႔ရင္းၾကမ္းတမ္းစြာ ေရးသားျခင္း၊ ညစ္ညမ္းစြာ ဆဲဆိုေရးသားျခင္း၊ ပုဂၢိဳလ္ေရး ထိခိုက္နစ္နာမႈရွိေစရန္ တိုက္ခိုက္ေရးသားျခင္း၊ အမ်ားျပည္သူ ဖတ္ ၾကည့္ နားဆင္ရန္ မသင့္ေလ်ာ္သည့္ link မ်ား လာထည့္ျခင္း၊ လူမ်ဳိးေရး ဘာသာေရး အစြန္းေရာက္စြာ လံႈ႔ေဆာ္သည့္ အေရးအသားမ်ား ေရးသားျခင္း၊ လူမ်ဳိးေရး ဘာသာေရး အစြန္းေရာက္စြာ လံႈ႔ေဆာ္သည့္ link မ်ား လာထည့္ျခင္းမ်ားကို လံုး၀ ခြင့္မျပဳပါ။ ေတြ႔ရွိပါက သက္ဆိုင္ရာ စာသားမ်ား၊ link မ်ားကို ပယ္ဖ်က္ျခင္း၊ IP Address မ်ားကို ပိတ္ပင္ျခင္းမ်ားျဖင့္ အေရးယူမႈ ျပဳလုပ္ပါမည္။ အေရးယူခံရမႈမ်ားအတြက္ ေျဖရွင္းခ်က္ေပးမည္မဟုတ္ပါ။ အခါအားေလ်ာ္စြာ စည္းကမ္းခ်က္အသစ္မ်ားကို ထပ္မံထုတ္ျပန္ပါမည္။ (မိမိ ရင္ဖြင့္ခ်င္သည္မ်ားကို ေရးသားၿပီးပါက Post ကို ႏွိပ္ၿပီးလွ်င္ Refresh လုပ္၍ ဖတ္ရႈပါ။)

အျပည့္အစံုသို႕...

Sunday, May 24, 2015