Friday, February 27, 2015

ရန္ကုန္တိုက္ပြဲ

ေဇာ္ဝင္း (၈၈ ေက်ာင္းသားေဟာင္း)

ဗိုလ္သန္းေရႊ စစ္အာဏာရွင္ အစိုးရက ေမြးထုတ္ေပးလိုက္တဲ့ အရပ္ဝတ္ဦးသိန္းစိန္စစ္အစိုးရနဲ႔ အရပ္ဝတ္ ဦးေရႊမန္း စစ္လႊတ္ေတာ္ဆိုတဲ့ စစ္အျမႊာအာဏာရွင္တို႔ဟာ အမ်ဳိးသားပညာေရး ဥပေဒျပင္ဆင္မႈနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ရိုးသားမႈ စိုးစဥ္းမွ် မရွိဘူး ဆိုတာ ထင္ရွားခဲ့ျပီ။

ဘာေတြေၾကာင့္ ထင္ရွားသလဲဆိုေတာ့ အခ်က္အလက္အမ်ားအျပားထဲက တခ်ဳိ႔ကို ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပပါမယ္။

(က) ပညာေရးဝန္ၾကီးဌာနကိုယ္တိုင္က အမ်ဳိးသားပညာေရး ဥပေဒျပင္ဆင္ခ်က္ဥပေဒၾကမ္းကို တိုက္ခိုက္တဲ့ စာအုပ္ေရးသားျပီးေက်ာင္းေတြကို လွ်ိဳ႔ဝွက္ ျဖန္႔ခဲ့ေၾကာင္း ဘူးေပၚသလိုေပၚခဲ့တယ္။ ေက်ာင္းေတြမွာ ကန္႔ကြက္ပြဲေတြလုပ္ဖို႔ ညႊန္ၾကားခဲ့တယ္။ ဒါဟာ အဆိုးဝါးဆုံး ေကာက္က်စ္မႈျဖစ္တယ္။ မရိုးသားဆုံးလုပ္ရပ္ျဖစ္တယ္။ ေလးပြင့္ဆိုင္ေဆြးေႏြးပြဲ ကတိကဝတ္အားလုံးကို ခ်ဳိးေဖာက္တဲ့လုပ္ရပ္ျဖစ္တယ္။

(ခ) ေလးပြင့္ဆိုင္သေဘာတူထားတဲ့ ပညာေရး ဥပေဒျပင္ဆင္ခ်က္ မူၾကမ္းကို ေလးပြင့္ဆိုင္မူၾကမ္းအျဖစ္မေဖာ္ျပပဲ လူသုံးဦးနာမည္တပ္ေဖာ္ျပခဲ့တာကို ေက်ာင္းသားေတြက သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲ ျပဳလုပ္ေျပာၾကားခဲ့ျပီးျပီ။

(ဂ) အစိုးရပညာေရးဝန္ၾကီးဌာနက တင္သြင္းတဲ့ ဥပေဒမူၾကမ္းကို မေဆြးေႏြးေတာ့ပါဘူးလို႔ သေဘာတူရုပ္သိမ္းျပီး ျဖစ္ပါရက္နဲ႔ သတင္းစာမွာ ထုတ္ျပန္ေဖာ္ျပခဲ့တယ္။ ဒါကိုလည္း သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ ေျပာခဲ့ျပီး ျဖစ္တယ္။

(ဃ) ျပီးခဲ့တဲ့ စစ္အစိုးရလက္ထက္မွာ လူေတြကို မလာမေနရ ဆင့္ေခၚျပီး လူထုဆႏၵျပပြဲ လုပ္ခဲ့ၾကတဲ့ ၾကံ့ဖြတ္နည္းကို တထပ္တည္း ျပန္လည္ အသုံးျပဳျပီး ေက်ာင္းေတြမွာ သပိတ္ဆန္႔က်င္ေရး ဆႏၵျပပြဲေတြလုပ္ခဲ့တယ္။

(င) အရပ္ထဲမွာလည္း ဒန္ေပါက္ ဆႏၵျပပြဲေတြလုပ္ခဲ့တယ္။

(စ) အစိုးရက ဖိအားေပးလို႔ရႏိုင္တဲ့ အဖြဲ႔အစည္းမွန္သမွ်ကိုု အသုံးခ်ျပီး အမ်ဳိးသားပညာေရး ဥပေဒ ျပင္ဆင္ခ်က္ မူၾကမ္းကို ကန္႔ကြက္ဆန္႔က်င္တဲ့ ေၾကညာခ်က္ေတြ ထုတ္ေစခဲ့တယ္။ ဒါေတြဟာ အစိုးရလက္ရာဆိုတာ ထင္ရွားျပီးျဖစ္လို႔ အက်ယ္မေျပာေတာ့ဘူး။

(ဆ) ေက်ာင္းသားေတြကို နည္းမ်ဳိးစုံနဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ေရးတိုက္ခိုက္တယ္။ အထူးသျဖင့္ ကိုေက်ာ္ကိုကို၊ မျဖိဳးျဖိဳးေအာင္၊ ကိုေအာင္မိႈင္းဆန္း၊ ကိုေဇယ်ာလြင္ တို႔ကို ပစ္မွတ္ထားတိုက္ခိုက္တာေတြ႔ရတယ္။ မျဖိဳးျဖိဳးေအာင္ကို တယ္လီဖုန္းမွာ ညစ္ညမ္းမက္ေဆ့ခ်္ေတြပို႔ျပီး တိုက္ခိုက္တဲ့အထိ အလြန္ေအာက္တန္းက်က် ျပဳမူခဲ့တယ္။

(ဇ) ေအာက္တန္းက်တဲ့ တိုက္ခိုက္မႈေတြကို ျဖန္႔ေဝတဲ့ အထဲမွာ ၾကံ့ဖြတ္လႊတ္ေတာ္အမတ္ဦးလွေဆြကိုယ္တိုင္ ပါဝင္တယ္။ ေထာက္လွမ္းေရး ရဲမိုးပါတယ္။ ျပန္ၾကားေရးဝန္ၾကီး ဦးရဲထြဋ္နဲ႔ သမၼတရုံးညႊန္ၾကားေရးမွဴး မွဴးေဇာ္တို႔လည္း ဥပေဒျပင္ဆင္ခ်က္ မူၾကမ္းကို နည္းမ်ဳိးစုံနဲ႔ တိုက္ခိုက္ခဲ့ၾကတယ္။

(စ်) ၈၈ အေရးအခင္းၾကီးျပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ ဆရာေတြကို ဖိအားေပးျပီး အခ်က္ ၃၀ ေက်ာ္လက္မွတ္ေရးထိုးခိုင္းသလို အခုလည္း ပုံစံတူ တထပ္တည္းလုပ္တယ္။

(ည) သပိတ္စစ္ေၾကာင္းေတြ စည္းလုံးညီညြတ္မႈအားေကာင္းခ်ိန္မွာ သူတို႔ဟာ ေဆြးေႏြးညႇိႏိႈင္းမႈကို တိုးလုပ္ျပီး သပိတ္စစ္ေၾကာင္းေတြက အေလွ်ာ့ေပးတဲ့ လကၡဏာျပတာကို ျမင္တဲ့အခ်ိန္တိုင္းမွာ အဖ်က္လုပ္ငန္းေတြကို တိုးျမႇင့္လုပ္တယ္ဆိုတာကိုလည္း အၾကိမ္ၾကိမ္ျမင္ေတြ႔ခဲ့ရတယ္။

(ဋ) သပိတ္တိုက္ပြဲ မရွိတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘယ္ေလာက္အထိ အတင့္ရဲသလဲဆိုရင္ ကိုေအာင္ေသာင္းနဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြကို စြမ္းအားရွင္ေတြက ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ ရိုက္ႏွက္ခဲ့ဖူးတယ္။

(ဌ) သပိတ္စစ္ေၾကာင္းထဲမွာ ေထာက္လွမ္းေရးသူလွ်ိဳေတြထည့္ခဲ့တယ္။

(ဍ) လႊတ္ေတာ္က ဥပေဒျပ႒ာန္းေပးဖို႔ ဆယ္ရက္ အခ်ိန္ေပးျပီး သပိတ္စစ္ေၾကာင္းကို ရပ္နားထားခဲ့ေပမယ့္ ေက်ာင္းသားေတြေပးထားတဲ့ရက္ ေက်ာ္လြန္မွ ေဆြးေႏြးပြဲေတြစမယ္လို႔ အခ်ိန္ဇယားထုတ္ျပန္ခဲ့တယ္။

ဒါကိုၾကည့္ရင္လည္း အစိုးရနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ လက္ဝါးခ်င္းရိုက္ျပီး အေကာက္ၾကံေနတယ္ဆိုတာ သိသာတယ္။ သူတို႔ တကယ္အျမန္ထုတ္ခ်င္တဲ့ ဥပေဒဆိုရင္ ႏွစ္ရက္နဲ႔ အျပီးထုတ္ခဲ့ဖူးတယ္။ အၾကမ္းဖက္မႈတိုက္ဖ်က္ေရး ဥပေဒနဲ႔ ေငြမည္းခဝါခ်ဥပေဒကို အဲသလိုနည္းနဲ႔ အျမန္ထုတ္ခဲ့တယ္။ ဒါကို ၾကည့္ရင္ အခုလုပ္ေနတာေတြဟာ တမင္အခ်ိန္ဆြဲေနတာဆိုတာ သိပ္သိသာထင္ရွားတယ္။

(ဎ) ဒီအေတာအတြင္းမွာ အလုပ္သမားစုေပါင္းသပိတ္နဲ႔ မိေက်ာင္းကန္ သပိတ္တို႔ကို ႏွိမ္နင္းျပခဲ့တယ္။ ဒါဟာလည္း ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈကို ျခိမ္းေျခာက္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြပဲ။

ဒါေပမဲ့ ဒီႏွိမ္နင္းမႈေတြမွာ ေက်ာင္းသားေတြ သတိျပဳစရာ သင္ခန္းစာယူစရာ အခ်က္တခ်ဳိ႕ရွိတယ္။

မိေက်ာင္းကန္ သပိတ္ဟာ အငိုက္မိခဲ့တယ္။ ညအခ်ိန္မေတာ္မွာ အလစ္အငိုက္မိသြားတဲ့အတြက္ သပိတ္ျပိဳကြဲခဲ့တယ္။ (ဒါမ်ဳိးကုိ သတိထားဖို႔လိုပါတယ္။)

အလုပ္သမားသပိတ္ကို သူတို႔စိတ္ၾကိဳက္ႏွိမ္နင္းလို႔ မရခဲ့ဘူး။

အမ်ဳိးသမီးအလုပ္သမားေတြကို ဘတ္စ္ကားၾကီး ႏွစ္စီးေပၚမွာ ရာနဲ႔ခ်ီဖမ္းထားခဲ့တယ္။ အမ်ဳိးသားအလုပ္သမားေတြကိုလည္း ဘတ္စ္ကားၾကီး တစီးနဲ႔ ဖမ္းထားခဲ့တယ္။ လမ္းကိုလည္း ဟိုဘက္ထိပ္၊ သည္ဘက္ထိပ္ကို သံဆူးၾကိဳးေတြနဲ႔ ပိတ္ထားခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ တျခားစက္ရုံႏွစ္ရုံက အလုပ္သမားေတြ အခ်ိန္မီ ခ်ီတက္ေရာက္ရွိလာၾကျပီး သံဆူးၾကိဳးေတြကို လက္နဲ႔တြန္းဖယ္ခဲ့တယ္။ ဘတ္စ္ကားေတြေရွ႔မွာ အလုပ္သမားေတြ ပစ္လွဲျပီးကားထြက္မရေအာင္ တားခဲ့တယ္။ ဘတ္စ္ကားေတြကို အလုံပိတ္ထားတဲ့ အတြက္ ကားမွန္ေတြကိုခြဲျပီးအလုပ္သမားေတြကို ကယ္ထုတ္ခဲ့တယ္။

အလုပ္သမားေတြကိုရဲက ရိုက္ႏွက္ခဲ့တယ္။ နံပါတ္တုတ္နဲ႔ရိုက္ႏွက္ခဲ့တယ္။ နံပါတ္တုတ္မပါဘူးဆိုတာ သူတို႔လိမ္ေျပာတာျဖစ္တယ္။ ရဲတိုင္းမွာ နံပါတ္တုတ္မပါေပမယ့္ နံပါတ္တုတ္ပါတဲ့ရဲေတြရွိခဲ့တယ္။ နံပါတ္တုတ္နဲ႔ ခိုးရိုက္လို႔ ဒဏ္ရာရတဲ့ အလုပ္သမား အမ်ဳိးသမီးေတြရွိခဲ့တယ္။

အမ်ဳိးသမီးအလုပ္သမားေတြကို ရဲက အဲသလို အၾကမ္းဖက္ရိုက္ႏွက္ေတာ့ ရပ္ကြက္ျပည္သူလူထုက ဝိုင္းဝန္းကူညီခဲ့တယ္။ ျပည္သူလူထုက ရဲေတြကိုခဲနဲ႔ေပါက္ခဲ့တယ္။ လက္ပံေတာင္းမွာ လူေတြက ခဲနဲ႔ေပါက္လို႔ ရဲကေသနတ္နဲ႔ ပစ္တာပါလို႔ ဆင္ေျခေပးျပီး ေဒၚခင္ဝင္းကို ေသနတ္နဲ႔ ပစ္သတ္ခဲ့ဖူးတာကို အားလုံးသတိရပါလိမ့္မယ္။ ရန္ကုန္မွာ အဲသလို မလုပ္ရဲလို႔ အေလွ်ာ့ေပးဆုတ္ခြာသြားခဲ့ရတယ္။ အမ်ဳိးသား အလုပ္သမား ၈ ေယာက္ကိုပဲ ဖမ္းသြားႏိုင္ခဲ့တယ္။ ဒါကိုလည္း ေနာက္ပိုင္းမွာ အလုပ္သမားေတြက အေရးဆိုလို႔ ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့ရတယ္။ ေနာက္ထပ္ တိတ္တိတ္ဖမ္းသြားတဲ့ အလုပ္သမားေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ ေယာက္ကိုေတာ့ ျပန္လႊတ္မေပးဘူး။

ဒါကို ၾကည့္ရင္ ရဲအင္အားက လူအင္အားထက္မ်ားတဲ့အခ်ိန္မွာ လူေတြကားေပၚဆြဲတင္အဖမ္းခံခဲ့ရတယ္ဆိုတာ ပထမသင္ခန္းစာအေနနဲ႔ ျမင္ရတယ္။ တကယ္တန္းလူအင္အားမ်ားလာျပီး ျပတ္ျပတ္သားသား သံဆူးၾကိဳးကို ဖယ္ရွားျပီးကယ္ထုတ္တဲ့အခါ သာမန္အရပ္သားျပည္သူေတြကပါ ဝိုင္းဝန္းကယ္တင္တဲ့အခါမွာ သူတို႔ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ဘဲ ေနာက္ျပန္ဆုတ္သြားရတယ္ဆိုတာကို ဒုတိယသင္ခန္းစာအေနနဲ႔ ျမင္ရတယ္။

တတိယသင္ခန္းစာကေတာ့ သူတို႔အေနနဲ႔ အၾကမ္းဖက္ရတာ အကန္႔အသတ္ရွိတယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ပဲ။ သူတို႔အေနနဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြကို အၾကမ္းဖက္ရင္ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲ ပ်က္သြားႏိုင္တယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ မပ်က္ရင္ေတာင္ ၾကံ့ဖြတ္ပါတီကို ဘယ္သူမွ မဲေပးေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ သူတို႔အေနနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ပညာေရး ဥပေဒကို လဲမလားမလဲဘူးလားေရြးခ်ယ္ၾကရေတာ့မယ့္ အေျခအေနကို ေရာက္ေနတယ္။ အလုပ္သမားကို ေစာ္ကားသလို၊ လယ္သမားကို ေစာ္ကားသလို ေက်ာင္းသားကို ေစာ္ကားရင္ ျပည္သူက သည္းမခံဘူးဆိုတာ သူတို႔သိတယ္။ ဒီေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြ ရန္ကုန္ကိုခ်ီတက္ရင္ ျဖိဳခြဲႏွိမ္နင္းခံရမလား၊ ေအာင္ပြဲရမလားဆိုတာရဲ့ အေျဖဟာ ျပည္သူလူထုရဲ့ ေထာက္ခံဝန္းရံမႈ ဘယ္ေလာက္ရမလဲဆိုတဲ့ အေပၚမွာ မူတည္တယ္။

နယ္ကျပည္သူေတြက ေက်ာင္းသားေတြကို အင္အားေတာင့္ေတာင့္တင္းတင္းနဲ႔ ဝန္းရံခဲ့ၾကျပီးျပီ။ ရန္ကုန္ျပည္သူေတြ တာဝန္ေက်ၾကမလား။ ဒါဟာ အႏိုင္အရွဳံးအတြက္ အေျဖျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

အဆိုးဆုံးအေျခအေနတခုကိုလည္း ျဖစ္တန္ေျခထဲမွာ မလႊဲမေရွာင္သာ ထည့္တြက္ရပါလိမ့္မယ္။ အဲဒါကေတာ့ စစ္အာဏာရွင္ေတြက ေက်ာင္းသားေတြကို ေသေအာင္ ရိုက္ႏွက္ခဲ့ရင္ ေသနတ္နဲ႔ ပစ္ခတ္ခဲ့ရင္ ဒါမွမဟုတ္ ျပည္သူလူထုနာမည္ခံစြမ္းအားရွင္ေတြနဲ႔ ရိုက္ႏွက္ခဲ့ရင္ဆိုတဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ အဲသလိုလုပ္ခဲ့ရင္ တတိုင္းတျပည္လုံး လူထုအေရးေတာ္ပုံၾကီး ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ အလုပ္သမား၊ လယ္သမား၊ ဆင္းရဲသား ျပည္သူ လူထုၾကီးတရပ္လုံးရဲ့ ဒီေန႔အခ်ိန္မွာ ရွိေနတဲ့ မေက်နပ္မႈေတြဟာ ၈ ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံၾကီး မတိုင္ခင္က မေက်နပ္မႈထက္အမ်ားၾကီးပိုတယ္။ အစိုးရဘက္ကသာ မဆင္မျခင္လုပ္ခဲ့ရင္ လူထုအေရးေတာ္ပုံၾကီး ေပၚလာဖို႔ေသခ်ာသေလာက္ပဲ။ အခုနယ္ေတြမွာ ေက်ာင္းသားေတြကို ျပည္သူေတြက ေထာက္ခံတာဟာ အမ်ဳိးသားပညာေရး ဥပေဒကို နားလည္လို႔ ေထာက္ခံေနၾကတာမဟုတ္ဘူး။ အစိုးရရဲ့ လုပ္ရပ္ေတြကို မေက်နပ္လို႔ အစိုးရကို အံတုအာခံဝံ့တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကို ေထာက္ခံေနၾကတာျဖစ္တယ္။ က်န္တဲ့ အတိုက္အခံေတြက အစိုးရကို အံတုအာခံဝံ႔တဲ့ သတၱိမရွိဘူးလို႔ ျပည္သူက ယူဆလို႔ အံတုဝံ့တဲ့ ေက်ာင္းသားကို ပုံေအာ ေထာက္ခံေနတာျဖစ္ပါတယ္။ အဆိုးဆုံးအေျခအေနကို အစိုးရက ေရြးခ်ယ္ခဲ့ရင္ အၾကီးဆုံးေပါက္ကြဲမႈၾကီးျဖစ္လာႏိုင္တယ္။ အဲဒီအၾကီးဆုံးေပါက္ကြဲမႈၾကီးကို ျပည္သူလူထုက အေကာင္းဆုံးအေျခအေနကို ေရာက္တဲ့အထိ ထိန္းေက်ာင္းခ်ီတက္သြားႏိုင္ခဲ့ရင္ တႏိုင္ငံလုံးလြတ္ေျမာက္တဲ့ လြတ္ေျမာက္ေရး တိုက္ပြဲၾကီးအထိျဖစ္လာႏိုင္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီလိုျဖစ္တန္ေျခဟာ နည္းတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဒီေန႔ေခတ္မွာ အစိုးရအေနနဲ႔ အေနာက္ကမၻာနဲ႔ ပလဲနံပသင့္ျပီး မၾကဳံစဖူးထူးထူးကဲကဲ အခြင့္အေရးၾကီးေတြ ရေနတဲ့ အေျခအေနကို မိုက္မိုက္မဲမဲ စြန္႔လႊတ္တဲ့လမ္းကို ေရြးဖို႔ အေၾကာင္းနည္းပါတယ္။

က်ေနာ့္ေဆာင္းပါးကို အႏွစ္ခ်ဳပ္ျပန္ေျပာခ်င္ပါတယ္။

၁။ အစိုးရနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ဟာ စစ္အာဏာရွင္ျဖစ္တယ္။ မရိုးသားဘူး။ ေက်ာင္းသားေတြအားလုံး ရန္ကုန္ကို မခ်ီတက္ပဲနဲ႔ အမ်ဳိးသားပညာေရးဥပေဒကို ျပင္ဆင္တဲ့ ဥပေဒ ထြက္လာမွာ မဟုတ္ဘူး။ ေက်ာင္းသားေတြ အားလုံး စည္းစည္းလုံးလုံးညီညီညာညာခ်ီတက္လာခဲ့ရင္ အေလွ်ာ့ေပးေစ့စပ္ျပီး ေပ်ာ့တဲ့အပိုင္းကိုဖဲ့ထုတ္တဲ့ နည္းကို ျပန္သုံးလိမ့္မယ္။ အခုခ်ိန္မွာ အစိုးရရဲ့ အတြင္းသေဘာဟာ ေပၚလြင္ျပီးျဖစ္တဲ့အတြက္ ထပ္ျပီး အညာ မခံၾကရဖို႔ အေရးၾကီးတယ္။ ေပ်ာ့ညံ့ေတြေဝတဲ့သူေတြက ဖဲ့ထြက္သြားတာမ်ဳိးမျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳတင္ စည္းရုံးျပင္ဆင္ထားၾကရမယ္။

၂။ ေက်ာင္းသားနဲ႔ ျပည္သူအားနည္းရင္ အျဖိဳခြဲခံရမယ္။ ရွဳံးမယ္။ ေက်ာင္းသားအင္အားေကာင္းရင္ ၊ ျပည္သူ ဝန္းရံမႈအားေကာင္းရင္ မုခ်အႏိုင္ရမယ္။ ေအာင္ပြဲခံမယ္။

၃။ ေနာက္ဆုံးတိုက္ပြဲရွဳံးရင္ ဘာတခုမွ ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ အစိုးရဟာ ေပးျပီးသားကတိအားလုံးကို ဖ်က္လိမ့္မယ္။ အႏိုင္ရရင္ ေခတ္အဆက္ဆက္ေက်ာင္းသားေတြ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ တရားမွ်တစြာ ေတာင္းဆိုတိုက္ပြဲဝင္လာခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားသမဂၢၾကီးဟာ ဂုဏ္သိကၡာရွိရွိေပၚထြက္လာႏိုင္လိမ့္မယ္။ ေနာင္လာ ေနာက္သား သားငယ္၊ သမီးငယ္ေတြ အတြက္ ေကာင္းမြန္တဲ့ ပညာေရးကို အုတ္ျမစ္ခ်ႏိုင္လိမ့္မယ္။

ရန္ကုန္တိုက္ပြဲအတြက္ အလုပ္သမား၊ လယ္သမား၊ ဝန္ထမ္းနဲ႔ ျပည္သူလူထုတရပ္လုံး ဝန္းရံေပးၾကပါ။

ေဇာ္ဝင္း (၈၈ ေက်ာင္းသားေဟာင္း)

2 comments:

tan mani said...

ခ်ီးစားတဲ့လူ​ေတြပဲမင္​းတို႔​ေျပာတာယံုၾကပါလိမ္​့မယ္​

Hset Htin Aung said...

ဟုတ္​ပ ၈ပူး​ေကာင္​ရာ၊ မင္​းတို႔​ေတြ​ေျပာလိုက္​ရင္​ ​ေလတစ္​လံုး မိုးတစ္​လံုး၊ အလံကိုင္​ၿပီး ဓာတ္​ပံုအရိုက္​ခံရင္​ ​ေရွ႕ဆံုးက၊ ျပႆနာျဖစ္​ရင္​ ​ေၾကာက္​​ေသးပန္​းၿပီး​ေနာက္​မွာ​ေန၊ စာမတတ္​တဲ့ က​ေလး​ေတြကိုအ​ေသခံခိုင္​းၿပီး နိုင္​ငံ​ေရးအျမတ္​ထုတ္​၊ နိုင္​ငံျခား​ေထာက္​ပ့ံ​ေငြနဲ႔​ေကာင္​းစား​ေနတဲ့ ရွစ္​ပူး​ေကာင္​ရာ