Wednesday, March 20, 2013
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
၁၉၇၀ ဇန္န၀ါရီ ၄ ရက္ (လြတ္လပ္ေရးေန႔) တြင္ ေမြးဖြား။ ၁၉၉၅ တြင္ ေဆးတကၠသိုလ္ (၂) မွ M.B.,B.S ဘြဲ႔ရ။ ၁၉၉၆ စက္တင္ဘာမွ ၁၉၉၇ ေဖေဖာ္၀ါရီအထိ ကိုယ္ပိုင္ေဆးခန္း ဖြင့္။ ၁၉၉၆ ႏို၀င္ဘာမွ ၂၀၀၅ ဇြန္အထိ ျမားနတ္ေမာင္မဂၤလာမဂၢဇင္းတြင္ တာ၀န္ခံအယ္ဒီတာအျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္။ ၂၀၀၅ ဇူလိုင္ ၁ ရက္တြင္ လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမသို႔ ေရာက္ရွိ။ ၂၀၀၆ ဇန္န၀ါရီမွ ၂၀၁၄ ဧၿပီအထိ မဲေဆာက္အေျခစိုက္ ျမန္မာႏိုင္ငံေဆးပညာရွင္မ်ားအသင္းတြင္ ဒု-ဥကၠဌ၊ ဘ႑ာေရးမွဴး၊ အလုပ္အမႈေဆာင္ေကာ္မတီ၀င္၊ တြဲဘက္အတြင္းေရးမွဴး တာ၀န္မ်ား ထမ္းေဆာင္ခဲ့။ ေ႐ႊ၀ါေရာင္သံဃာမ်ား ေမတၱာပို႔ စီတန္းလမ္းေလွ်ာက္သည့္ ၁၈-၉-၂၀၀၇ တြင္ ဘေလာ့ဂ္တင္ဆက္မႈ စတင္။
2 comments:
သိပ္ေကာင္းတဲ့စာတမ္းဘဲ။ေဒၚစုအစီ၇င္ခံစာမွာေ၇ာင္း၇ေငြtotal revenue 100% လို.ျပလို.မ၇ပါ။ထြြက္လာမဲ့ Cu × market price = total revenue ျဖစ္တယ္။အျမတ္ခြန္ဆိုတာျမတ္မွေပး၇မွာ။
ီ၂၀၁၃၊ ဇန္န၀ါရီ(၄)ရက္ကတည္းက ေရးထားတဲ့ ေဆာင္းပါးကို ဒီရက္ပိုင္းမွပဲ ဖတ္မိလိုက္ရတာဗ်ာ.. ႏွေျမာသလိုလိုေတာင္ ျဖစ္ရတယ္။
ခုခ်ိန္မွာ တိုင္းျပည္ရဲ့ အမ်ားလိုလားခ်က္၊ ေဒသခံေတြရဲ့ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ လိုအပ္ခ်က္ေတြအေပၚ စာနာေထာက္ထားတဲ့အေနနဲ႔ ဒီပေရာဂ်က္ၾကီးကို ရပ္ဆိုင္းလိုက္ပါတယ္လို႔ ဦးသိန္းစိန္ကမ်ား ေၾကျငာလိုက္ရင္ ဘယ္လိုေတြမ်ား ျဖစ္လာမလဲလို႔ စိတ္ကူးယဥ္ၾကည့္မိပါတယ္။ တကယ္တမ္းမွာက စီရင္ဆံုးျဖတ္ပိုင္ခြင့္နဲ႔ တာ၀န္အရွိဆံုးက လက္ရွိအစိုးရ လက္ထဲမွာမဟုတ္လား။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သူ႔ရဲ့(၁၀၀%)လုပ္ပိုင္ခြင့္ႏွယ္ တာ၀န္အရွိဆံုးလို ျပဳမူလုပ္ကိုင္ေနတာက တစ္မ်ဳိးေတာ့ တစ္မ်ဳိးပါပဲ။ ျမင့္ျမင့္တက္ ေ၀းေ၀းၾကည့္ႏိုင္ၾကသူေတြရဲ့ အျမင္ေတြကို ေျမေပၚကပဲ ျမင္ႏိုင္စြမ္းရွိသူ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ တိတိပပ မေျပာႏိုင္ေတာ့လည္း ျမိဳသိပ္ထား..ထားယံုပဲရွိပါတယ္။
တကယ္တမ္းကေတာ့ မိမိရဲ့ ျမတ္ႏိုးတန္ဖိုးထားခဲ့ရတဲ့ ေဒသပံုရိပ္ေတြကို ဇာတိပုညအစြဲနဲ႔ ႏွေျမာတသ ျဖစ္ေနရဆဲပါ။ ဒီေတာင္ၾကီး ေပ်ာက္ပ်က္သြားျခင္းအားျဖင့္ တိုင္းျပည္အတြက္ အက်ဳိးမ်ားစြာ ျဖစ္ထြန္းမယ္ဆိုတာကို မိမိအစြဲေၾကာင့္ပဲလုိ႔ဆိုဆို.. သံသယ ရွိေနဆဲပါပဲ။
တိုင္းျပည္အက်ဳိးစီးပြားဆိုတာထက္ ဒီအက်ဳိးစီးပြားကို ေဒၚလာသန္းေပါင္းမ်ားစြာရတဲ့ ပြဲစားခအျပင္ ေကာ္မရွင္ခံစားခြင့္ တစ္ခုအေနနဲ႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေဆြစဥ္မ်ဳိးဆက္ စံစားၾကမယ့္ လူတစ္စုကမ်ား သူတိုအက်ဳိးအတြက္ အသည္းအသန္ ကာကြယ္ေနသလားလို႔ သံသယၾကီးၾကီး ရွိေနမိတာကိုလည္း ဘယ္အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြကမွာ တိပရွင္းလင္းစြာ မေဖ်ာက္ဖ်က္ေပးႏိုင္ေသးပါဘူး။ ဒီသံသယေတြ မရွိခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ တိုင္းျပည္လူၾကီးသူမေတြရဲ့ ျမင့္ျမတ္တဲ့ ေစတနာအသီးအပြင့္ေတြကိုပဲ ရိုးရွင္းစြာ.. ျမင္ခ်င္၊ ခံစားခ်င္မိပါတယ္။ စိတ္ေစတနာ ရိုးသားၾကီးျမတ္သူေတြရဲ့ အရိပ္အာ၀ါသကိုပဲ ေတာင့္တမိပါတယ္။
ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈဆိုတာကလည္း စကားလံုးအဆင့္မွာပဲ ရွိေနေသး မဟုတ္လား။
ေဒါက္တာေက်ာ္တင့္ရဲ့ ေဆာင္းပါးဟာ စနစ္က်တဲ့.. လက္ေတြ႔ဆန္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ အထင္အရွား ေတြ႔ျမင္ရပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
အေကာင္းဆံုးေတြ၊ အမွန္ဆံုးေတြ၊ အက်ဳိးရွိဆံုးေတြ၊ အျဖစ္သင့္ဆံုးေတြ.. ျဖစ္ႏိုင္ၾကပါေစ...။
Post a Comment