Tuesday, September 20, 2011

မိသားစု သစ္တပင္

မိသားစု သစ္တပင္
ေမာင္လြမ္းဏီ

လြန္ေလၿပီးေသာ
ႏွစ္ခ်ဳိ႕ေတာက၊ မိတ္ေဆြတေယာက္
မဲေဆာက္အိမ္သို႔၊ ပို႔လာေ၀ငွ
ပိေတာက္တပင္၊ ရင္တြင္ေထြးပိုက္
စိုက္ပ်ဳိးယုယခဲ့ပါသည္။

လူတရပ္မက
ဓာတ္မီးတိုင္ေလာက္၊ ႀကီးေကာင္ေပါက္လည္း ...။

တႏွစ္မဟုတ္
ႏွစ္ႏွစ္မဟုတ္၊ ဆယ္ႏွစ္မဟုတ္
တျဖဳတ္ျဖဳတ္ေႂကြ၊ ရက္ေတြေကာက္ရင္း
အေခါက္ရင့္လာ၊ အေပြးမာလည္း ...။

စည္ပင္သာယာ
မၾကာခဏ၊ လာၾက ခုတ္ျဖတ္
ဓာတ္မီးႀကိဳးထိ၊ ၿငိေလေလတိုင္း
ဆဲေရးတိုင္းထြာ၊ ထိုင္းစာမတတ္ျငား
အိုင္စပ္တခြန္း ေအာ္မိတယ္။

ပိေတာက္မထိနဲ႔
ဓားၾကည့္ဆိုတဲ့၊ သူအိုႏွပ္စား
မိတ္ေဆြမ်ားကိုလည္း၊ ေလးစားမိတယ္။

အိမ္ကိုလာၾက
ပိေတာက္ခ်စ္သူ၊ ခေလးသူငယ္
ပ်ဳိရြယ္လံုမ
ပိေတာက္ပြင့္လား၊ ေမႊးရီလား အဘ
ေငးေမွ်ာ္ၾကတယ္၊ ေမးၾကတယ္။

သႀကၤန္နီးရင္
အိမ္ရွင္မက၊ ဖြဖြဆုေတာင္း
မိုးေလေကာင္းသစ္၊ ဒီတႏွစ္ေတာ့
သူခ်စ္တဲ့ပန္း ပြင့္ပါေစ။

က်ေနာ္တေယာက္လည္း
ပိေတာက္ပင္ေအာက္
ေလာက္ေခါင္ေသာက္ရင္း
ေရွ႕ႏွစ္ေလာက္မ်ား
ပြင့္မလားနဲ႔ ခ်စ္အားငယ္ငယ္။

ဆယ္ႏွစ္လည္း မဖူး
ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္လည္း မပြင့္
သက္ရင့္ပိေတာက္၊ ပင္စည္ေအာက္ေျခ
ထမီပတ္ေလ၊ ယၾတာေခ်တဲ့
တခ်ဳိ႕ေတြက အၾကံျပဳတယ္။

တခ်ဳိ႕ကလည္း
အပင္ေျခရင္း၊ ေျမတလင္းမွာ
ထင္းမီးၿမိႇဳက္ေပး၊ တေျဖးေျဖးနဲ႔ ပြင့္လိမ့္မယ္တဲ့။

က်ေနာ္တို႔မိသားစု
အခု
ထံုေထာင္းက ဘံုေျပာင္းခဲ့ၾကရေပမယ့္ ...။

ထိုအိမ္ေလးက
ပိေတာက္ပြင့္ရက္
ဆက္ဆက္ေစာင့္ႀကိဳေနဆဲပဲ။ ။

အိုင္စပ္ (ထိုင္းဘာသာ) = တိရိစၧာန္

ေမာင္လြမ္းဏီ
၁၈-၉-၂၀၁၁

No comments: