ေပးစာ

ကုိလြဏ္းေဆြခင္ဗ်ား ...

က်ေနာ္ ကိုလြဏ္းေဆြရဲ႕ ဘေလာ့ပရိတ္သတ္တေယာက္ပါ။ မည္သူေတြ မည္သည့္နည္းႏွင့္မွ် လက္သီးပုံးနဲ႔ ထုိးထုိး တုိင္းျပည္နဲ႔လူမ်ိဳးအက်ိဳးကုိသာ ေရွး႐ႈေ၀ဖန္ေသာ ကုိလြဏ္းေဆြရဲ႕အေရးအသားေတြကုိ က်ေနာ္အျမဲ ဖတ္ၿပီး ခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္။

ထုိထုိေသာ စႏိုက္ပါသမားမ်ားနဲ႔ သူတုိ႔ညစ္နည္းပတ္နည္းမ်ားမွာ ႏုိင္ငံေရးကန္ထ႐ုိက္ႀကီးမ်ားလုပ္ကာ အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ စားေသာက္ေခ်ာင္ေနေသာသူမ်ားရဲ႕ ထုံးစံအတုိင္း သူတုိ႔အရွက္တရားမဲ့စြာ ၈၈ မွာ က်ခဲ့ရတဲ့ ေသြးေတြကုိ ေဒၚလာနဲ႔ လဲစားတာကုိ ယုိသူမရွက္ ျမင္သူရွက္ရသူတုိင္းက တုိက္႐ုိက္မဟုတ္ေတာင္ သြယ္၀ုိက္ လုိ႔ သူတုိ႔ကုိ သတိေပးမိတာျဖစ္ေစ၊ အျပဳသေဘာ ေ၀ဖန္တာျဖစ္ေစ လုပ္တဲ့သူတုိင္းကုိ သူတုိ႔ တုံ႔ျပန္ေနက် နည္းျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီလူယုတ္မာမ်ားဟာ ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္တုိ႔နည္းတူ သူတုိ႔ဂြင္ကို ထိမယ္ဆုိရင္ အထက္လမ္း ေအာက္လမ္း နည္းမ်ိဳးစုံနဲ ့ ယုတ္ပတ္တတ္ၾကတာမုိ ့ နည္းနည္းေတာ့ သတိထားပါဗ်ာ။

က်ေနာ္ဟာ 1988 စက္တင္ဘာ 19 မနက္ 9 နာရီခန္႔ ၀န္ႀကီးမ်ား႐ုံးေဘးမွာ အပစ္ခံရစဥ္က ဗကသစစ္ ေၾကာင္းမွာ သူရိန္ (ဗကသ) နဲ႔အတူ ဦးေဆာင္ၾကရင္း အထက ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေလးမ်ား စစ္တပ္ က်ည္သင့္ကာ ေသြးအုိင္ထဲ လဲက်ေသဆုံးခဲ့ရတာေတြကုိ မ်က္၀ါးထင္ထင္ ေတြ႔ၾကံဳခဲ့ရသူမုိ႔ အဲ့ဒီေတာ္လွန္ေရး ကန္ထ႐ုိက္တာႀကီးမ်ားအေၾကာင္း သတင္းေတြ၊ ဘေလာ့ေတြမွာ ထုံးစံအတုိင္း ေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္း စား ေသာက္လုပ္ကုိင္ေနတာေတြ ေတြ႔ရတုိင္း အဲ့ဒီေသြးအုိင္ထဲက အထကေက်ာင္းသူေလးနဲ႔ ေက်ာင္းသားေလး ေတြကုိပဲ ေျပးျမင္ေနမိတဲ့သူပါ။ က်ေနာ္လည္း အဲ့ဒီတုုန္းက ဗကသမွာ အေရးႀကီးတာ၀န္တခ်ဳိ႕ ထမ္းခဲ့ပါ တယ္။ က်ေနာ့္ စိတ္ထဲမွာ ေၾသာ္ .. သူတုိ႔စားေနတဲ့ ေဒၚလာေတြဟာ ဒီေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေလးေတြရဲ႕ ေသြးေတြပါလားေပါ့။

ခုေတာ့ က်ေနာ္လည္း ဘာမွမလုပ္ေတာ့ဘဲ 2000 ကစၿပီး ေဘးထုိင္ေနလုိက္ေတာ့တာပါပဲ။

8888 စာေစာင္မွာ ေရးသလုိပါပဲ။ ဖိႏွိပ္ရက္စက္တဲ့ စစ္အုပ္စုနဲ ့အျပင္မွာ ဒီမုိကေရစီဗန္းျပၿပီး professional revolutionary heroes လုပ္ေနသူေတြရဲ႕ၾကားမွာ သနားစရာ ျပည္သူလူထုႀကီးကေတာ့ ခုထိ လြတ္လမ္းမ ျမင္ေသးပါဘူး။ ျပည္တြင္းအားကုိပဲ ေမွ်ာ္ရေတာ့မွာပါပဲ။ အျပင္က ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ဆုိသူ အမ်ားစုက ေတာ့ ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္လာၿပီဆုိေတာ့ အစြယ္ႀကီးေတြလည္း ရွည္လာ၊ အေမြးေတြလည္း တထြာေက်ာ္နဲ႔ သန္းေရႊတုိ႔ စစ္ဘီလူးႀကီးေတြနဲ႔ သူမသာ ကုိယ္မသာ ေၾကာက္စရာ ရြံစရာ ေကာင္းလွပါေသာေၾကာင့္ က်ေနာ္ ခပ္ေ၀းေ၀းကပဲ သူတုိ႔နဲ႔ ဆက္ဆံရဲေတာ့ပါတယ္။ အရင္တုန္းကေတာ့ အသက္ေပးလက္တြဲခဲ့တဲ့ ရဲေဘာ္ရဲ ဘက္မ်ားေတာ့ ျဖစ္ခဲ့ဖူးတာေပါ့ခင္ဗ်ာ။

က်န္းမာပါေစ ...
ၾကည္ျမင့္
Washington D.C.